Tonto - Estopa

Hoy me he sentado a pensar en todo lo que no fue

En todo lo que ha sido y lo que pudo ser

Me cuesta recordar difícil volver a ser

Mi corazón es uno no se puede romper

Puedo mirar atrás, me cuesta recordar

No puedo, los latidos no me dejaran

¡La brisa que me da!

¡Es la que me hace volar!

Ya no se puede ir atrás, volver a respirar

No puedo, siempre se me olvidara

Aire que siempre me da y que me hace dudar

Cuando los arboles se paran

Yendo a ningún lugar, no me hace falta estar

Mi sombra todo me lo contará

Y este tiempo no da, no da para mucho más

Tonto que se pierde en el vacío infinito

De tu mente que da gritos porque le ha dolido tanto

No encontrarte y aunque no haya nada escrito

Me siento para pensarte…

Tonto que se juega la vida con cada estrella

Que fugaces brillan desde el culo de aquella botella

Que bebimos en mis sueños, donde tú eras la más bella

¿Quién es quién para juzgar?

¿Quién hay para negar?

¿Quién coge el cetro de la verdad?

Nadie me podrá ayudar

Nadie me salvará cuando la suerte se me acabe

Puedo mirar atrás, me cuesta recordar

No puedo, os latidos no me dejaran

Yendo a ningún lugar no me hace falta estar

Mi sombra todo me lo contará

¡Y el aire que me da!

¡Es lo que me hace volar!

Tonto que se pierde en el vacío infinito

De tu mente que da gritos porque le ha dolido tanto

No encontrarte y aunque no haya nada escrito

Me siento para pensarte…

Tonto que se juega la vida con cada estrella

Que fugaces brillan desde el culo de aquella botella

Que bebimos en mis sueños, donde tú eras la más bella

Vandaag ging ik zitten om na te denken over alles wat niet was

In alles wat was en wat zou kunnen zijn

Ik vind het moeilijk om te onthouden, moeilijk om weer te zijn

Mijn hart is er een die je niet kunt breken

Ik kan terugkijken, het is moeilijk voor mij om het te onthouden

Ik kan het niet, de beats laten me niet toe

De wind die mij geeft!

Het is degene die me laat vliegen!

Je kunt niet meer terug, adem weer

Ik kan het niet, ik zal het altijd vergeten

Lucht die me altijd geeft en die me aan het twijfelen brengt

Als de bomen staan

Ik ga nergens heen, dat hoef ik niet te zijn

Mijn schaduw zal me alles vertellen

En deze tijd geeft niet, geeft niet voor veel meer

Dwaas die verdwaald is in de oneindige leegte

Vanuit je geest die schreeuwt omdat het zoveel pijn heeft gedaan

Ik vind je niet en zelfs als er niets is geschreven

Ik ga zitten om aan je te denken...

Dwaas die zijn leven gokt met elke ster

Hoe vluchtig schijnen ze uit de reet van die fles

Dat we dronken in mijn dromen, waar jij de mooiste was

Wie is wie te oordelen?

Wie is er om te ontkennen?

Wie neemt de scepter van de waarheid?

niemand kan me helpen

Niemand zal me redden als mijn geluk opraakt

Ik kan terugkijken, het is moeilijk voor mij om het te onthouden

Ik kan het niet, de beats laten me niet toe

Nergens heen hoef ik niet te zijn

Mijn schaduw zal me alles vertellen

En de lucht die het me geeft!

Het is wat me laat vliegen!

Dwaas die verdwaald is in de oneindige leegte

Vanuit je geest die schreeuwt omdat het zoveel pijn heeft gedaan

Ik vind je niet en zelfs als er niets is geschreven

Ik ga zitten om aan je te denken...

Dwaas die zijn leven gokt met elke ster

Hoe vluchtig schijnen ze uit de reet van die fles

Dat we dronken in mijn dromen, waar jij de mooiste was