La Primavera - Estopa

Será que se nota el paso del tiempo

Que cierra las cicatrices del alma

Yo como soy discípulo del viento

Me siento a esperar que llegue la calma

Será que le doy demasiadas vueltas

Y mil veces caigo en la misma trampa

Menos mal que ahora duermo a pierna suelta

Yo nunca pierdo toda la esperanza

Será que algunas veces me emborracho

Con el licor de todos los licores

Y no soy mucho más que un mamarracho

Que sólo busca huir de sus temores lere lere

En la primavera, que se me escapa corriendo por las aceras

En la primavera, que se me escapa volando donde tú quieras

Creo que sí vale la pena

Creo que sí vale la pena

Y a veces cuando estoy solo conmigo

Y se apagan las luces de mi casa

Universo busca su propio ombligo

Y ojo de un huracán que todo arrasa

Y no quiero preguntar dónde vamos

No quiero saber de dónde venimos

Sólo sé que tengo el tiempo en mis manos

Si te quedas un ratico conmigo lere lere

En la primavera, que se me escapa corriendo por las aceras

En la primavera, que se me escapa volando donde tú quieras

Creo que sí vale la pena

Creo que sí vale la pena

¡Que las tristezas, valen la pena cuando tus ojos

Quieren llorar pero me disimulan de reojo!

Todas las flores florecen después de la tormenta

¿Que voy a hacerle si todos tus besos me saben a menta?

En la primavera, que se me escapa corriendo por las aceras

En la primavera, que se me escapa volando donde tú quieras

Creo que sí vale la pena

Creo que sí vale la pena

Het zal zijn dat het verstrijken van de tijd merkbaar is

Dat sluit de littekens van de ziel

Omdat ik een discipel van de wind ben

Ik ga zitten om te wachten tot de rust komt

Zou het kunnen dat ik het te veel ronden geef?

En duizend keer val ik in dezelfde val

Gelukkig slaap ik nu goed

Ik verlies nooit alle hoop

Kan het zijn dat ik soms dronken word?

Met de drank van alle likeuren

En ik ben niet veel meer dan een eikel

Wie alleen maar probeert te vluchten voor zijn angsten lere lere

In de lente, wat mij ontgaat als ik over de trottoirs ren

In de lente, dat ontgaat me vliegen waar je maar wilt

Ik denk dat het het waard is

Ik denk dat het het waard is

En soms als ik alleen ben met mezelf

En de lichten in mijn huis gaan uit

Universum zoekt zijn eigen navel

En het oog van een orkaan die alles verwoest

En ik wil niet vragen waar we heen gaan

Ik wil niet weten waar we vandaan komen

Ik weet gewoon dat ik tijd over heb

Als je een tijdje bij me blijft, zal ik voorlezen

In de lente, wat mij ontgaat als ik over de trottoirs ren

In de lente, dat ontgaat me vliegen waar je maar wilt

Ik denk dat het het waard is

Ik denk dat het het waard is

Dat verdriet is het waard als je ogen

Ze willen huilen, maar ze verbergen me uit hun ooghoeken!

Alle bloemen bloeien na de storm

Wat moet ik doen als al je kussen naar munt smaken?

In de lente, wat mij ontgaat als ik over de trottoirs ren

In de lente, dat ontgaat me vliegen waar je maar wilt

Ik denk dat het het waard is

Ik denk dat het het waard is