Fábricas de Sueños - Estopa

Fábrica de sueños, vertedero de historias

Humo de recuerdo, olvidos de memoria

Amores verdaderos, que me saben a gloria

Baja la marea, sube la contribución

Y nos la dan con queso y queremos jamón

El centro de mi universo que esté en nuestra habitación

Yo aprendo a sobrevivir, en el barrio de la ilusión

Y en la ciudad de las nubes, calle de mi imaginación

Yo aprendo a sobrevivir encerrado en mi habitación

De la ciudad de las nubes

Yo no me quiero marchar

Se me ha olvidado la manera de volar

Y aquí no pasa el tiempo

Y el espacio se vuelve cada vez mas pequeño

Cuando me quedo encerrado

Lerelel, en la cárcel de tus sueños

Lerelel, cuando me dejas plantado

Lerelel, en la parada del metro…

Y en la plaza del mercado ya no se cuentan cuentos

Han echado a los viejos, no tienen perdón

Por eso quiero contártelo, contándote esta canción

Yo aprendo a sobrevivir, en el barrio de la ilusión

Y en la ciudad de las nubes, calle de mi imaginación

Yo aprendo a sobrevivir encerrado en mi habitación

De la ciudad de las nubes

Yo no me quiero marchar

Se me ha olvidado la manera de volar

Y aquí no pasa el tiempo

Y el espacio se vuelve cada vez mas pequeño

Cuando me quedo encerrado

Lerelel, en la cárcel de tus sueños

Lerelel, cuando me dejas plantado

Lerelel, en la parada del metro…

Se me ha olvidado la manera de volar

Se me ha olvidado la manera de volar

Se me ha olvidado…

Se me ha olvidado la manera de volar

Se me ha olvidado la manera de volar

Se me ha olvidado…

Se me ha olvidado la manera de volar

Se me ha olvidado la manera de volar…

Fabriek van dromen, stortplaats van verhalen

Rook van herinnering, vergeetachtigheid van herinnering

Ware liefdes, die smaken naar glorie voor mij

Verlaag het tij, verhoog de contributie

En ze geven het ons met kaas en we willen ham

Het centrum van mijn universum dat zich in onze kamer bevindt

Ik leer overleven, in de buurt van illusie

En in de wolkenstad, straat van mijn verbeelding

Ik leer te overleven opgesloten in mijn kamer

Uit de wolkenstad

Ik wil niet weggaan

Ik ben vergeten hoe te vliegen

En de tijd gaat hier niet voorbij

En de ruimte wordt steeds kleiner

als ik opgesloten word

Lerelel, in de gevangenis van je dromen

Lerelel, als je me opstaat

Lerelel, bij de metrohalte...

En op de markt worden geen verhalen meer verteld

Ze hebben het oude eruit geschopt, ze hebben geen vergevingsgezindheid

Daarom wil ik je vertellen, je dit lied vertellen

Ik leer overleven, in de buurt van illusie

En in de wolkenstad, straat van mijn verbeelding

Ik leer te overleven opgesloten in mijn kamer

Uit de wolkenstad

Ik wil niet weggaan

Ik ben vergeten hoe te vliegen

En de tijd gaat hier niet voorbij

En de ruimte wordt steeds kleiner

als ik opgesloten word

Lerelel, in de gevangenis van je dromen

Lerelel, als je me opstaat

Lerelel, bij de metrohalte...

Ik ben vergeten hoe te vliegen

Ik ben vergeten hoe te vliegen

Ik ben het vergeten...

Ik ben vergeten hoe te vliegen

Ik ben vergeten hoe te vliegen

Ik ben het vergeten...

Ik ben vergeten hoe te vliegen

Ik ben vergeten hoe ik moet vliegen...