Corona de Espinas - Estopa

Ya ves, yo sigo intentando mover los pies

Por que si no se para el tiempo

No sé, hasta donde podremos llegar

¡Qué va!

Ese es el misterio

Será, que siempre intentamos recorrer más bien

Caminos escondidos

Siempre, merecemos otra oportunidad

Porque, si no estamos jodidos

Y entre tanto me despojo, y en mi habitación tranquila

De demonios, de temores, de mi coronas de espinas

Siempre cierro con cerrojo, siempre que cierro los ojos

Cuando me pierdo siempre aparece ante mi

Un misterioso laberinto

No se, cual es el camino que de seguir

No me parecen tan distintos

Mi ser, se escapa por los poros de mi piel

Con rumbo sur mi mente vuela

Sobre vuela la luz azul del que tomar corre

El viento y saco la vela

De repente llueve un poco y me calo hasta los huesos

Yo quiero encontrar el modo de poder

Robarte un beso y después cerrar los ojos

No los cierro con cerrojo

De demonios, de temores, de mi corona de espinas

Siempre cierro con cerrojo, siempre que cierro los ojos

Y entre tanto me despojo, y en mi habitación tranquila

De demonios, de temores, de mi coronas de espinas

De repente llueve un poco y me calo hasta los huesos

Yo quiero encontrar el modo, de poder robarte un…

Zie je, ik blijf proberen mijn voeten te bewegen

Want als de tijd niet stopt

Ik weet niet hoe ver we kunnen gaan

Echt niet!

dat is het mysterie

Het zal zijn, dat we altijd eerder proberen te reizen

verborgen paden

Altijd, we verdienen nog een kans

Want als we niet genaaid zijn

En ondertussen kleed ik me uit, en in mijn stille kamer

Van demonen, van angsten, van mijn doornenkroon

Ik sluit altijd, wanneer ik mijn ogen sluit

Als ik verdwaal, verschijnt het altijd voor me

een mysterieus labyrint

Ik weet niet wat de te volgen weg is

Ze lijken me niet zo verschillend

Mijn wezen, ontsnapt door de poriën van mijn huid

Op weg naar het zuiden vliegen mijn gedachten

Overvliegt het blauwe licht van waaruit je kunt rennen

De wind en ik doven de kaars

Opeens regent het een beetje en heb ik het koud tot op het bot

Ik wil de weg naar de macht vinden

steel een kus en sluit dan je ogen

ik doe ze niet op slot

Van demonen, van angsten, van mijn doornenkroon

Ik sluit altijd, wanneer ik mijn ogen sluit

En ondertussen kleed ik me uit, en in mijn stille kamer

Van demonen, van angsten, van mijn doornenkroon

Opeens regent het een beetje en heb ik het koud tot op het bot

Ik wil een manier vinden om een...