Con el Viento - Estopa

Hace ya tiempo que no me doy mis paseos

Ni recorro los caminos del pasado

Ya no jugamos, a imaginar los deseos

Ni nos sentamos en la plaza del mercado

Ya no me tomo los latidos tan apecho

Mi corazón insatisfecho, se ha calmado

Sinceramente, ya no me miro al espejo

Por que la cara de niño se ha borrado con el viento

Con el viento, con el viento

El aire que respiramos está envenena’o

Con el viento, con el viento

Se van volando las tejas de mi teja’o

Demasiadas veces, vino a verme el miedo

Y cerré los ojos pa' no ver

Se va por el techo y desaparece

No se nunca cuando va a volver

Yo ya no vivo tan cerca de la frontera

Nunca me olvido que vengo del horizonte

Ahora levanto, mi alma gris por bandera

Para que baile con este viento del norte

Hace ya tiempo, que no me quito el sombrero

Demasiadas puertas hemos traspasado

A quien habría que ponerle un monumento

Es al dios de los corazones marchitados por el tiempo

Por el tiempo

Se van borrando preguntas que aún no he contesta’o

Por el tiempo

Por que la cara de niño se me ha olvida’o

Me invento un cuento y se lo lleva el viento

Y no me cuadran las cuentas, se me olvidan los inventos

Me invento un cuento y se lo lleva el viento

Y no me cuadran las cuentas se me olvidan los inventos

Me invento un cuento y se lo lleva el viento

Y no me cuadran las cuentas, se me olvidan los inventos

Me invento un cuento y se lo lleva el viento

Y no me cuadran las cuentas…

Het is alweer een tijdje geleden dat ik heb gewandeld

Noch bewandel ik de paden van het verleden

We spelen niet langer om de verlangens voor te stellen

We hebben niet eens op de markt gezeten

Ik neem mijn hartslag niet meer zo erg op

Mijn ontevreden hart is tot rust gekomen

Eerlijk gezegd kijk ik niet meer naar mezelf in de spiegel

Omdat het gezicht van een kind is gewist met de wind

Met de wind, met de wind

De lucht die we inademen is vergiftigd

Met de wind, met de wind

De tegels van mijn teja'o vliegen weg

Te vaak kwam de angst om me te zien

En ik sloot mijn ogen om niet te zien

Hij gaat door het dak en verdwijnt

Ik weet nooit wanneer hij terugkomt

Ik woon niet meer zo dicht bij de grens

Ik vergeet nooit dat ik van de horizon kom

Nu hef ik mijn grijze ziel op voor een vlag

Voor mij om te dansen met deze noordenwind

Ik heb mijn hoed al lang niet meer afgedaan

Te veel deuren waar we doorheen zijn gelopen

Wie zou een monument moeten krijgen?

Het is de god van de harten verdord door de tijd

voor de tijd

Vragen die ik nog niet heb beantwoord, worden verwijderd

voor de tijd

Omdat het gezicht van het kind me is vergeten

Ik verzin een verhaal en de wind blaast het weg

En mijn rekeningen kloppen niet, ik vergeet de uitvindingen

Ik verzin een verhaal en de wind blaast het weg

En mijn rekeningen kloppen niet, ik vergeet de uitvindingen

Ik verzin een verhaal en de wind blaast het weg

En mijn rekeningen kloppen niet, ik vergeet de uitvindingen

Ik verzin een verhaal en de wind blaast het weg

En mijn rekeningen kloppen niet...