The Same - ESM

I cave myself in with my own walls

I dig this hole — my own shovel

I beat myself to a bloody pulp

I turn inwards to face what I am

How easy it is to cast this all aside

Each morning I awake and sit in the same fucking chair, to think the same

fucking thoughts, and do the same nothing

Am I entirely to blame for this remoteness?

The same melody plays in my head

I’ll never get it to end

The compression of ambience

Brings forth a clarity

Could it be that just now

I’ve come to realize

That months have turned to minutes

And I am the sands of time

They never said it would be the same in the wild

Ik stort mezelf in met mijn eigen muren

Ik graaf dit gat - mijn eigen schop

Ik sloeg mezelf tot bloedens toe

Ik keer naar binnen om onder ogen te zien wat ik ben

Hoe gemakkelijk is het om dit allemaal terzijde te schuiven

Elke ochtend word ik wakker en zit ik in dezelfde verdomde stoel, om hetzelfde te denken

verdomde gedachten, en doe hetzelfde niets

Ben ik volledig verantwoordelijk voor deze afgelegen ligging?

Dezelfde melodie speelt in mijn hoofd

Ik krijg er nooit een einde aan

De compressie van sfeer

Brengt duidelijkheid

Zou het dat nu kunnen zijn

Ik ben gaan beseffen

Die maanden zijn veranderd in minuten

En ik ben het zand van de tijd

Ze hebben nooit gezegd dat het hetzelfde zou zijn in het wild