Alf - Erik Bye

Det gjekk en kjempe gjennom læinjet

og hain va' ydmjuk om han va' stor

Hain trådde varsomt på væg og vidde,

og hain fór itte med store ord.

Og itte veit je, men jammen trur jeg,

at han var redd for å setta spor.

Men spora sto der,

og spora står der,

og i dom blømer ein sommardag.

I æille lier, på æille stier,

der kan du kjinne hass andedrag.

Og itte veit je, men jammen trur jeg,

vi vart eit varmere folkeslag.

Hain gjorde sliten, men rak i ryggen,

han tente lys over gråbeinskveld (?)

Hain sang for æille, men helst for unga,

og dom veit best at’n Alf var tell.

Og itte trur je, men jammen VEIT JE,

om han er borte, så lever’n vel.

(Fann ikkje tekst på internett, så har skreve ned det eg har høyrt — gjerne

korriger det som er feil)

Een reus ging door de lijwaartse jet

en hij was nederig als hij groot was

Hain stapte voorzichtig op muur en uitgestrektheid,

en de haan ging weg met grote woorden.

En je weet het niet, maar ik denk het wel,

dat hij bang was om een ​​merkteken achter te laten.

Maar de sporen waren er,

en de sporen zijn er,

en daarin bloeit een zomerdag.

In æille lier, op æille paden,

daar kun je zijn adem ruiken.

En je weet het niet, maar ik denk het wel,

we waren een warmer volk.

Hain maakte moe maar recht in de rug,

hij stak een kaars aan boven grijze bottenavond (?)

Hain zong voor oud, maar liefst voor jong,

en ze weten het beste dat een Alf een graaf was.

En je denkt niet, maar je WEET,

als hij weg is, leeft hij.

(Kon geen tekst op internet vinden, dus heb ik opgeschreven wat ik heb gehoord - alsjeblieft

corrigeer wat er fout is)