Seasunz - Epidemic

Yeah, some say the universe is static

But everything’s eventually bound to change

And right now we intellectually bound to chains

I’m sitting down trying to count the days

Cuz it ain’t meant to be for temples to perpetually sound the same

My pen weaves to the key of this beat, the same key inside a subtle symphony in

the street;

When the winter’s in it’s prime, the fact that life withers in it’s time by

design like a splinter in your mind

Peep that, keep track till you see the end, I speak these gems on beat with

earths BMPs

And the voices of my ancestors say it with me, with their soundwaves imprinted

in the rings of a tree

That’s missing it’s leaves, it’s all grey and white, so folks prey to Christ to

get right but we all pay the price

A place where lost souls lead the cold ray of life

Walking over the red snow rocking coats made of ice (Frozen)

And as the evening came

I made peace with the pain in my freezing veins

I’m, trying to make it through the sleek in the rain

Patiently waiting for the season to change, shit

I wonder why we change with seasons

Personality switch can slay the meaning of a main demenor

Quick as like the changes of of a character

Just a matter of phases to mislead’em

It is cold in the rainy days and springing

Did he falls in a dream and, some are thinking he’s crazy hate to be

He is a narrator who can’t control the lyrics he just fights it out

With characters with different lives living that he writes about

Sometimes they take control and they surprise him they don’t like the vibes

But trying to find his route is like he’s fighting in a Tyson Bout

Once the lights are out that’s when they whisper to him softly

With unforgetable words that even haunt me

We know the soul is costly but once the money is summoned as a profit

Our values are bout to take all of them and flush 'em down the toilet

It’s awful how money is springing a picture like a author

And the cold and windy days can make departure in this empty margin

At night he tries to go to sleep he just twists and twirls

The voices in his head remind him it’s just him against the world

He hurls above the bed his eyes are burning red and shining bright

He is forced to scribble words it doesn’t matter what’s the time at night

He sits up at his desk he takes a breath and then he counts to ten

He is feeling tense and everything he is hearing he jots it in his notebook

Then he starts to lose his conscious and his oxygen

Then he notice the entities won’t stop until he drops the pen

Ja, sommigen zeggen dat het universum statisch is

Maar alles zal uiteindelijk veranderen

En op dit moment zijn we intellectueel gebonden aan ketens

Ik zit te proberen de dagen te tellen

Want het is niet de bedoeling dat tempels altijd hetzelfde klinken

Mijn pen weeft naar de toonsoort van deze tel, dezelfde toonsoort in een subtiele symfonie in

de straat;

Als de winter aanbreekt, is het tijd voor het feit dat het leven verdort

ontwerp als een splinter in je geest

Kijk dat, blijf volgen tot je het einde ziet, ik spreek deze edelstenen op de beat met

aarden BMP's

En de stemmen van mijn voorouders zeggen het met mij, met hun geluidsgolven ingeprent

in de ringen van een boom

Dat mist zijn bladeren, het is allemaal grijs en wit, dus mensen zijn ten prooi aan Christus aan

gelijk krijgen, maar we betalen allemaal de prijs

Een plek waar verloren zielen de koude straal van het leven leiden

Lopend over de rode sneeuw, schommelende jassen van ijs (Frozen)

En toen de avond viel

Ik heb vrede gesloten met de pijn in mijn bevriezende aderen

Ik probeer het te redden door het gladde in de regen

Geduldig wachten tot het seizoen verandert, shit

Ik vraag me af waarom we veranderen met de seizoenen

Persoonlijkheidsschakelaar kan de betekenis van een hoofddemenor vernietigen

Zo snel als de veranderingen van een karakter

Gewoon een kwestie van fasen om ze te misleiden

Het is koud in de regenachtige dagen en de lente

Is hij in een droom gevallen en sommigen denken dat hij gek is om te zijn?

Hij is een verteller die de teksten niet kan beheersen, hij vecht het gewoon uit

Met personages met verschillende levens waar hij over schrijft

Soms nemen ze de controle over en verrassen ze hem dat ze de vibes niet leuk vinden

Maar zijn route proberen te vinden, is alsof hij vecht in een Tyson Bout

Zodra de lichten uit zijn, fluisteren ze zachtjes tegen hem

Met onvergetelijke woorden die me zelfs achtervolgen

We weten dat de ziel kostbaar is, maar als het geld eenmaal als winst wordt gebruikt,

Onze waarden zijn erop gericht om ze allemaal te nemen en door de wc te spoelen

Het is verschrikkelijk hoe geld een foto maakt als een auteur

En de koude en winderige dagen kunnen vertrekken in deze lege marge

'S Nachts probeert hij te gaan slapen, hij draait en draait alleen maar

De stemmen in zijn hoofd herinneren hem eraan dat hij het gewoon is tegen de wereld

Hij slingert zich boven het bed, zijn ogen branden rood en glanzen fel

Hij wordt gedwongen om woorden te krabbelen, het maakt niet uit hoe laat het is 's nachts

Hij gaat rechtop aan zijn bureau zitten, ademt in en telt dan tot tien

Hij voelt zich gespannen en alles wat hij hoort noteert hij in zijn notitieboekje

Dan begint hij zijn bewustzijn en zijn zuurstof te verliezen

Dan merkt hij dat de entiteiten niet stoppen totdat hij de pen laat vallen