The Hermit - Eoront

И будут огонями роз

Цвести шиповники, алея

И под ногами млеть откос

Лиловым запахом шалфея,

А в глубине мерцать залив

Чешуйным блеском хлябей сонных

В седой оправе пенных грив

И в рыжей раме гор сожженных

И ты с приподнятой рукой

Не отрывая взгляд от взморья

Пойдешь вечернею тропой

С молитвенного плоскогорья

Минуешь овчий кошт

Тебя проводят до ограды

Коров задумчивые взгляды

И грустные глаза собак

Крылом зубчатым вырастая

Коснется моря тень вершин

И ты возникнешь, млея, тая

В полынном сумраке долин

En het zullen rozenvuren zijn

Bloesem wilde rozen, steegje

En onder de voeten smelt de helling

De paarse geur van salie

En in de diepte glinstert de baai

De geschubde schittering van slaperige afgronden

In het grijze kader van schuimige manen

En in het rode kader van verbrande bergen

En jij met je hand omhoog

Zonder je ogen van de kust af te houden

Loop het avondpad

Vanaf het gebedsplateau

Je passeert het schaapsbed

Je wordt naar het hek geleid

Koeien peinzende blikken

En de droevige ogen van honden

Groeien met een getande vleugel

Raakt de zee de schaduw van de toppen

En je zult opstaan, smelten, smelten

In de alsem schemering van de valleien