Mama Wilson - Engerling

Mama Wilson, gute alte Ma

Mama Wilson, gute alte Ma

Erzähl mir was von Alan und seiner schwarzen Pein

Des Efeus schwere Wellen bedecken sein Gebein

Mama Wilson, wo mag Al jetzt sein

Mama Wilson, gute alte Ma

Mama Wilson, gute alte Ma

Als ich Alan hörte, da schlief ich nachts nicht ein

Ein Mensch, der solch ein Horn bläst

Kann doch kein Mensch nicht sein

Mama Wilson, kann doch kein Mensch nicht sein

Uns als der Al noch jung war, da zog er vor die Stadt

Und spielte mit den Schwarzen, denn die Weißen war' n ihm satt

Er haßte weißen Walzer und Marschmusik, vor Zorn

Blies er mit rotem Schädel BOOGIE WOOGIE in sein Horn

Mama Wilson, nicht böse sein

Mama Wilson, den BOOGIE blies er in uns rein

Mama Wilson, gute alte Ma

Mama Wilson, gute alte Ma

Laß den Trauermarsch, Al ist nicht mehr da

Hör seinen BOOGIE, dann ist Al dir nah

Und als der Al dann groß war, da blieb er nicht zu Haus

Er zog mit seiner heißen Band zum Tor hinaus

Sein Bild stand in der Zeitung, hab’s lange angeschaut

's Gesicht war voller Narben, er hat 'ner Frau vertraut

Da zog er in den Wald, spielte BOOGIE ganz allein

Der Körper lag im Moos, der Kopf auf einem Stein

Frag mich bitte nicht: Warum wollt' er alleine sein?

Ich konnt' ihn auch nicht fragen, ich bekam den Totenschein

Mama Wilson, Al, Junge, wo magst du sein…

Alan Wilson, Alan Wilson, Alan Wilson, wo magst du sein…

Ich weiß, der Himmel ist dir ein Graus

Denn Petrus spuckt nur Harfen, keine Hörner aus

Der BOOGIE ist die Hölle, dem Himmel ist er Pein

Und trotzdem hoff ich, Al, du magst im Himmel sein

Mama Wilson, goede oude moeder

Mama Wilson, goede oude moeder

Vertel me over Alan en zijn zwarte kwelling

De zware golven van klimop bedekken zijn botten

Mama Wilson, waar kan Al nu zijn

Mama Wilson, goede oude moeder

Mama Wilson, goede oude moeder

Toen ik Alan hoorde, viel ik 's nachts niet in slaap

Een man die op zo'n hoorn blaast

Kan niet menselijk zijn

Mama Wilson, kan geen mens zijn

Toen Al jong was, verhuisde hij buiten de stad

En speelde met de zwarten, want hij had genoeg van de blanken

Hij haatte witte walsen en marsmuziek van woede

Hij blies BOOGIE WOOGIE in zijn hoorn met rode schedel

Mama Wilson, wees niet boos

Mama Wilson, hij blies de BOOGIE in ons

Mama Wilson, goede oude moeder

Mama Wilson, goede oude moeder

Stop de begrafenismars, Al is weg

Hoor je zijn BOOGIE, dan is Al dicht bij je

En toen Al opgroeide, bleef hij niet thuis

Hij trok de poort uit met zijn hete band

Zijn foto stond in de krant, ik heb er lang naar gekeken

zijn gezicht zat vol littekens, hij vertrouwde een vrouw

Toen trok hij het bos in, speelde BOOGIE in zijn eentje

Het lichaam lag in het mos, het hoofd op een steen

Vraag me alsjeblieft niet: waarom wilde hij alleen zijn?

Ik kon het hem ook niet vragen, ik heb de overlijdensakte

Mama Wilson, Al, jongen, waar ben je...

Alan Wilson, Alan Wilson, Alan Wilson, waar ben je misschien...

Ik weet dat je de hemel haat

Want Peter spuugt alleen harpen uit, geen hoorns

De BOOGIE is de hel, het is kwelling in de hemel

En toch, Al, hoop ik dat je in de hemel mag zijn