Walls - Enertia

Are you listening?

We write a thousand pages, they’re torn and on the floor

Headlights hammer the windows, we’re locked behind these doors

And we are never leaving, this place is part of us

And all these scenes repeating are cold to the touch

My hands seem to deceive me when I’m nervous or when I’m

Healthy, the scenery’s all drawn

They hang here from the walls dear, painting pictures, bleeding

Colors, blanket the windows

Sometimes it gets so hard to breathe

Your eyes see right through me

These fights with your arms left beside

It’s one thing, and one more says goodnight

You’ve got the map, come get to me

These knuckles break before they bleed

Tear out these veins that own my heart

This skin that wears your lasting marks

I’ve built these walls, come get to me

Come get to me

Is this your lesson, a slight discretion, the lines that keep you, the

Lines that sweep you, lock the doors from the inside

Your face is so contagious, it wears announcements, it leaves me

Breathless, I won’t forget this, I won’t forget

Sometimes it gets so hard to breathe

Your eyes see right through me

Let the walls have their say

Let the walls have their say

Let the walls have their say

Let the walls have their say

Let the walls have their say

Have their say

There’s no conversation, words without remorse

And this television drowns the only source

Wake from these dreams of you in my arms

To the staircase where you hold my heart

This place, these walls mean everything to me

Luister je?

We schrijven duizend pagina's, ze liggen gescheurd op de grond

Koplampen hameren op de ramen, we zitten opgesloten achter deze deuren

En we gaan nooit meer weg, deze plek is een deel van ons

En al deze herhalingen van scènes voelen koud aan

Mijn handen lijken me te bedriegen wanneer ik zenuwachtig ben of wanneer ik dat ben

Gezond, het landschap is allemaal getekend

Ze hangen hier aan de muren schat, schilderen foto's, bloedend

Kleuren, bedek de ramen

Soms wordt het zo moeilijk om te ademen

Je ogen kijken dwars door me heen

Deze gevechten met je armen ernaast

Het is één ding, en nog een zegt welterusten

Je hebt de kaart, kom naar me toe

Deze knokkels breken voordat ze bloeden

Scheur deze aderen eruit die mijn hart bezitten

Deze huid die je blijvende sporen draagt

Ik heb deze muren gebouwd, kom naar me toe

Kom naar me toe

Is dit jouw les, een beetje discretie, de regels die je tegenhouden, de

Lijnen die je vegen, vergrendel de deuren van binnenuit

Je gezicht is zo besmettelijk, het draagt ​​aankondigingen, het verlaat me

Ademloos, ik zal dit niet vergeten, ik zal het niet vergeten

Soms wordt het zo moeilijk om te ademen

Je ogen kijken dwars door me heen

Laat de muren hun zegje doen

Laat de muren hun zegje doen

Laat de muren hun zegje doen

Laat de muren hun zegje doen

Laat de muren hun zegje doen

Geef hun mening

Er is geen gesprek, woorden zonder wroeging

En deze televisie verdrinkt de enige bron

Ontwaak uit deze dromen van jou in mijn armen

Naar de trap waar je mijn hart vasthoudt

Deze plek, deze muren betekenen alles voor mij