Stranger - Endless Blue

I’m fading, so cold out, no coat on, don’t notice the rain

It’s the right time, you were with me, how come I can only feel pain?

I know I felt it, for a moment.

Sun was shining, burning too bright

Sky abandoned, no real reason.

Down on my knees I succumb to the night

But the stranger in the mirror

I don’t know her, I fear her, I cry for her everynight

When I see her with you

Broken shards of glass in my fingers

Bleed in protest, in sadness, I suffer not knowing the way

To hate her, and I do

On the outside sounds of laughter, tears are falling yet nobody sees

Broken sunset, masked in grey fog.

Vindictive winds swallow my pleas.

I’m alone now light my candles.

In the bathtub I sit holding my knees.

Now I’m sorry in this moment, destined to face life’s misery

Chorus

I’m fading so cold out, no coat on, don’t notice the rain

It’s the right time, you were with me, how come I can only feel pain?

Chorus

Ik vervaag, zo koud buiten, geen jas aan, let niet op de regen

Het is het juiste moment, je was bij me, hoe komt het dat ik alleen maar pijn kan voelen?

Ik weet dat ik het voelde, even.

De zon scheen, brandde te fel

Sky verlaten, geen echte reden.

Op mijn knieën bezwijk ik voor de nacht

Maar de vreemdeling in de spiegel

Ik ken haar niet, ik ben bang voor haar, ik huil elke avond om haar

Als ik haar bij jou zie

Gebroken glasscherven in mijn vingers

Bloeden in protest, in verdriet, ik lijd niet wetende de weg

Om haar te haten, en dat doe ik

Aan de buitenkant klinkt gelach, de tranen vallen maar niemand ziet het

Gebroken zonsondergang, gemaskeerd in grijze mist.

Wraakzuchtige winden verslinden mijn smeekbeden.

Ik ben nu alleen, steek mijn kaarsen aan.

In de badkuip zit ik met mijn knieën vast.

Nu spijt het me op dit moment, voorbestemd om de ellende van het leven onder ogen te zien

Refrein

Ik vervaag zo koud buiten, geen jas aan, let niet op de regen

Het is het juiste moment, je was bij me, hoe komt het dat ik alleen maar pijn kan voelen?

Refrein