Lilacs - Endless Blue

Our awakening emotions

Always dormant and unused

What is present in the sunlight

Reality is refused

Silent vivid feelings

Try hard and they won’t appear

Let your new soul be reborn

All our sadness disappear

Lilacs in the attic

They’re fragile to the skin

No time left to notice

Their beauty held within

Lilacs in the attic

So peaceful and serene

Fading into the darkness

Their beauty left unseen

Can you see the magical colors

Their canvas in the sky

How impatient is the moon?

Rises up so high

The world is on fire

So aggressivly it will rise

Why is hatred taught?

And why must we learn to despise?

The lilacs in the attic

So fragile to the skin

No time left to notice

Their beauty held within

Lilacs in the attic

So peaceful and serene

Fading into the darkness

Their beauty left unseen

Who will show us love?

We’ve seen how not to accept

And our beauty is already lost

And our visions won’t be kept

The lilacs in the attic

So fragile to the skin

No time left to notice

All the beauty held within

Lilacs in the attic

So peaceful and serene

Fading into the darkness

All their beauty left unseen

Beauty left unseen

Beauty left unseen

Onze ontwakende emoties

Altijd slapend en ongebruikt

Wat is aanwezig in het zonlicht?

De realiteit wordt geweigerd

Stille levendige gevoelens

Probeer hard en ze zullen niet verschijnen

Laat je nieuwe ziel herboren worden

Al ons verdriet verdwijnt

Seringen op zolder

Ze zijn kwetsbaar voor de huid

Geen tijd meer om op te merken

Hun schoonheid binnen gehouden

Seringen op zolder

Zo vredig en sereen

Verdwijnen in de duisternis

Hun schoonheid is ongezien gebleven

Zie je de magische kleuren

Hun canvas in de lucht

Hoe ongeduldig is de maan?

Stijgt zo hoog op

De wereld staat in brand

Dus agressief zal het stijgen

Waarom wordt haat aangeleerd?

En waarom moeten we leren verachten?

De seringen op zolder

Zo kwetsbaar voor de huid

Geen tijd meer om op te merken

Hun schoonheid binnen gehouden

Seringen op zolder

Zo vredig en sereen

Verdwijnen in de duisternis

Hun schoonheid is ongezien gebleven

Wie zal ons liefde tonen?

We hebben gezien hoe je niet moet accepteren

En onze schoonheid is al verloren

En onze visies worden niet bewaard

De seringen op zolder

Zo kwetsbaar voor de huid

Geen tijd meer om op te merken

Al het moois dat binnenin zit

Seringen op zolder

Zo vredig en sereen

Verdwijnen in de duisternis

Al hun schoonheid ongezien

Schoonheid ongezien

Schoonheid ongezien