Doubt - Endless Blue

Staring at the empty room

Was there ever a reason to stay

Strangely familiar this whole place feels

She doubts herself again

She fears that today might finally be, be the day

She’s packing up her memories, just a few things she should keep

It doesn’t even pay for her to bring such torn and tattered things

Glistening tears surround the truth

She doubts herself again

A meaningless collection and all the pain it brings

Have the streets always been this cold at night

Suffering hearts would know

Has she really been alone this time

Letting sorrow grow

Is she gonna make it out tonight

Hard to clear her mind

Let go of what she thought was right

And leave despair behind

Control her trembling fingers, she fumbles with the key

She’s trapping all the things inside she’ll never have to see

Her shallow breathing fills the hall

She doubts herself again

She’s tells herself it is the day that she will be free

Have the streets always been this cold at night

Suffering hearts would know

Has she really been alone this time

Letting sorrow grow

Is she gonna make it out tonight

Hard to clear her mind

Let go of what she thought was right

And leave despair behind

Step into the morning glare

Contrast to the day

Sunlight brings her back to life

She doubts she’ll come again

She drops her things down on the ground and slowly walks away

Staring at the empty room

Was there ever a reason to stay

Was there ever a reason to stay

Strangely familiar this whole place feels

Strangely familiar this whole place feels

She doubts herself again

Today is today

Today is the day

She doubts she’ll come again

She doubts she’ll come again

She doubts she’ll come again

She doubts herself again

Staren naar de lege kamer

Was er ooit een reden om te blijven?

Deze hele plaats voelt vreemd vertrouwd aan?

Ze twijfelt weer aan zichzelf

Ze is bang dat vandaag eindelijk de dag zou kunnen zijn

Ze is haar herinneringen aan het inpakken, alleen een paar dingen die ze moet bewaren

Het loont niet eens voor haar om zulke gescheurde en gescheurde dingen mee te nemen

Glinsterende tranen omringen de waarheid

Ze twijfelt weer aan zichzelf

Een zinloze verzameling en alle pijn die het met zich meebrengt

Zijn de straten 's nachts altijd zo koud geweest?

Lijdende harten zouden het weten

Is ze deze keer echt alleen geweest?

Verdriet laten groeien

Gaat ze het redden vanavond?

Moeilijk om haar hoofd leeg te maken

Laat los wat ze dacht dat goed was

En laat de wanhoop achter

Beheers haar trillende vingers, ze friemelt met de sleutel

Ze houdt alle dingen vast die ze nooit hoeft te zien

Haar oppervlakkige ademhaling vult de hal

Ze twijfelt weer aan zichzelf

Ze zegt tegen zichzelf dat het de dag is dat ze vrij zal zijn

Zijn de straten 's nachts altijd zo koud geweest?

Lijdende harten zouden het weten

Is ze deze keer echt alleen geweest?

Verdriet laten groeien

Gaat ze het redden vanavond?

Moeilijk om haar hoofd leeg te maken

Laat los wat ze dacht dat goed was

En laat de wanhoop achter

Stap in de ochtendgloed

Contrast met de dag

Zonlicht brengt haar weer tot leven

Ze betwijfelt of ze nog zal komen

Ze laat haar spullen op de grond vallen en loopt langzaam weg

Staren naar de lege kamer

Was er ooit een reden om te blijven?

Was er ooit een reden om te blijven?

Deze hele plaats voelt vreemd vertrouwd aan?

Deze hele plaats voelt vreemd vertrouwd aan?

Ze twijfelt weer aan zichzelf

Vandaag is het vandaag

Vandaag is de dag

Ze betwijfelt of ze nog zal komen

Ze betwijfelt of ze nog zal komen

Ze betwijfelt of ze nog zal komen

Ze twijfelt weer aan zichzelf