The Cataclysm - Ender

This is a plea to wake up

Torn at the seams, it’s all in complete disorder

We march along with our blinders on, while mother weathers and fades away

She cries out for help, yet in return we scream… «not today»

This is a plea to wake up

Digging building, tearing and burning

slowly stripping away her purity

Shallow fixations, and a glimmer so dull, do you even care, what tomorrow holds?

Her body will be laid to rest

The sun will rear it’s head, and avenge her end

Shallow fixations, and a glimmer so dull, with eyes half closed,

we can’t avoid the fall

The ground will shake the waters will rise up

Digging, building, tearing and burning

the great demise will grace us all

Obsessed with self

In a world so torn, do you even care, tomorrow will be no more

Dit is een pleidooi om wakker te worden

Uit zijn voegen gescheurd, het is allemaal in complete wanorde

We marcheren mee met onze oogkleppen op, terwijl moeder verweert en vervaagt

Ze schreeuwt om hulp, maar in ruil daarvoor schreeuwen wij... «niet vandaag»

Dit is een pleidooi om wakker te worden

Graven bouwen, scheuren en branden

langzaam haar puurheid wegnemend

Oppervlakkige fixaties, en een glinstering zo saai, kan het je iets schelen wat morgen in petto heeft?

Haar lichaam zal ter ruste worden gelegd

De zon zal haar kop opsteken en haar einde wreken

Oppervlakkige fixaties, en een glinstering zo dof, met half gesloten ogen,

we kunnen de val niet vermijden

De grond zal schudden, het water zal stijgen

Graven, bouwen, scheuren en branden

de grote ondergang zal ons allemaal sieren

Geobsedeerd door zichzelf

In een wereld die zo verscheurd is, kan het je iets schelen, morgen zal er niet meer zijn