Mefitis - Encoder

Are we meant to be pawns, pawns in this game?

The chess pieces slip into place

Barren and cold, we’ve claimed another world

Welcome to our broken stronghold

You’re looking at the last relic

Shifting out of focus, it’s over and you know it

This foreign landscape cannot withstand it

I find it hard to believe we’ve come this far

But we’re empty handed.

Dead.

Lost;

Since we landed

We are the new destruction

All I know is withering away so

Clearly I can see my own reflection

I’m waiting for damnation

Approaching the singularity

I’m veiled by scars and the mirror’s deceiving

Enter the unknown, we’re suffocating

Feeling the fallout of our complacency

Lust fueled the fire, that dug us this grave

Expiration date, it’s too late

We are the disease

Our ship has sailed

The tide recedes

All I know is withering away so

Clearly I can see my own reflection

I’m waiting for damnation

We’ve come this far

Are we meant to be pawns, pawns in this game?

Are we meant to be pawns in this never-ending race?

All I know is withering away so

Clearly I can see my own reflection

I’m waiting for damnation

It’s all unstable

It’s falling down around us and it’s all our fault

Clearly I can see my own reflection

I’m waiting for damnation

A future so fucking bleak

Is het de bedoeling dat we pionnen zijn, pionnen in dit spel?

De schaakstukken glijden op hun plaats

Kaal en koud, we hebben een andere wereld opgeëist

Welkom in ons gebroken bolwerk

Je kijkt naar het laatste relikwie

Onscherp verschuiven, het is voorbij en dat weet je

Dit vreemde landschap kan er niet tegen

Ik vind het moeilijk te geloven dat we zo ver zijn gekomen

Maar we staan ​​met lege handen.

Dood.

Verloren;

Sinds we zijn geland

Wij zijn de nieuwe vernietiging

Alles wat ik weet is zo wegkwijnen

Ik kan duidelijk mijn eigen spiegelbeeld zien

Ik wacht op verdoemenis

De singulariteit naderen

Ik ben gesluierd door littekens en de spiegel bedriegt

Betreed het onbekende, we stikken

De gevolgen voelen van onze zelfgenoegzaamheid

Lust voedde het vuur, dat ons dit graf groef

Vervaldatum, het is te laat

Wij zijn de ziekte

Ons schip is vertrokken

Het tij trekt zich terug

Alles wat ik weet is zo wegkwijnen

Ik kan duidelijk mijn eigen spiegelbeeld zien

Ik wacht op verdoemenis

We zijn zo ver gekomen

Is het de bedoeling dat we pionnen zijn, pionnen in dit spel?

Is het de bedoeling dat we pionnen zijn in deze nooit eindigende race?

Alles wat ik weet is zo wegkwijnen

Ik kan duidelijk mijn eigen spiegelbeeld zien

Ik wacht op verdoemenis

Het is allemaal instabiel

Het valt om ons heen en het is allemaal onze schuld

Ik kan duidelijk mijn eigen spiegelbeeld zien

Ik wacht op verdoemenis

Een toekomst zo verdomd somber