Flat Line - Enchant

My hands are shaking;

head is spinning

No mistake, the end’s beginning

Body’s aching, I feel like breaking down

Looking left and searching right

The pressure mounting, my skin’s too tight

Though I’ve made this bed, I’m not laying down

Next stop is heartbreak city

Get off this train of pity

And hang on — the worst is coming

Be strong — the walls are tumbling down

So long — your head’s been numb but your heat’s still beating loud

Tired of running, sick of fighting

Plug my ears for the truth is frightening

My will is bending, I’m on shaky ground

The more I plush, the further you go

As I’m pulled down by the undertow

I’m reaching out — please don’t let me drown

Don’t let me down

Next stop is heartbreak city

Get off this train of pity

And hang on — the worst is coming

Be strong — the walls are tumbling down

So long — your head’s been numb but your heat’s still beating loud

And I worry, can I make it on my own

End of story, let’s write this book again

Next stop is heartbreak city

Get off this train of pity

And hang on — the worst is coming

Be strong — the walls are tumbling down

So long — your head’s been numb but your heat’s still beating loud

Mijn handen trillen;

hoofd draait

Geen fout, het einde is begonnen

Lichaam doet pijn, ik heb zin om af te breken

Links kijken en rechts zoeken

De druk stijgt, mijn huid is te strak

Hoewel ik dit bed heb opgemaakt, ga ik niet liggen

De volgende halte is de stad met hartzeer

Stap uit deze trein van medelijden

En wacht even, het ergste komt eraan

Wees sterk: de muren storten in

Zo lang - je hoofd is verdoofd, maar je hitte klopt nog steeds luid

Moe van rennen, ziek van vechten

Stop mijn oren in, want de waarheid is beangstigend

Mijn wil buigt, ik sta op wankele grond

Hoe meer ik pluche, hoe verder je gaat

Terwijl ik naar beneden word getrokken door de onderstroom

Ik reik uit — laat me alsjeblieft niet verdrinken

Stel me niet teleur

De volgende halte is de stad met hartzeer

Stap uit deze trein van medelijden

En wacht even, het ergste komt eraan

Wees sterk: de muren storten in

Zo lang - je hoofd is verdoofd, maar je hitte klopt nog steeds luid

En ik maak me zorgen, kan ik het alleen?

Einde van het verhaal, laten we dit boek opnieuw schrijven

De volgende halte is de stad met hartzeer

Stap uit deze trein van medelijden

En wacht even, het ergste komt eraan

Wees sterk: de muren storten in

Zo lang - je hoofd is verdoofd, maar je hitte klopt nog steeds luid