Below Zero - Enchant

You won’t hear me laugh, you won’t hear me cry

You won’t even hear what I’m thinking

I can’t even speak, I'm too weak to try

Surprised I’m even still breathing

Like winter’s icy touch, I'm…

Cold, so cold, from the surface of skin, to the depths of my soul

Cold, so cold, my temperature feels one hundred below

My being is numb, but I strain to fell

A heart that’s become black and rotten

You don’t care to look, you don’t care to see

This man that love has forgotten

Asking for nothing, yet wanting so much

Longing for one thing, the warmth of a touch

I’m…

Cold, so cold, I shiver and shake chilled, to the bone

Cold, so cold, I’ve made my bed with a blanket of snow

Cold, so cold, from the surface of skin, to the depths of my soul

Cold, so cold, my temperature feels one hundred below, below zero

I can’t seem to move, I can’t seem to think

I’m not sure my heart is still beating

As life from me, flows, my spirit will go

And haunt this world that I’m leaving

Offering nothing yet taking so much

Regretting not sharing the warmth of a touch

If I could just do it all again, I'd change my ways and would not be so

Cold, so cold, I shiver and shake chilled, to the bone

Cold, so cold, I’ve made my bed with a blanket of snow

Cold, so cold, from the surface of skin, to the depths of my soul

Cold, so cold, my temperature feels one hundred below, below zero

Je zult me ​​niet horen lachen, je zult me ​​niet horen huilen

Je hoort niet eens wat ik denk

Ik kan niet eens praten, ik ben te zwak om het te proberen

Verbaasd dat ik zelfs nog adem

Net als de ijzige aanraking van de winter, ben ik...

Koud, zo koud, van het oppervlak van de huid tot in het diepst van mijn ziel

Koud, zo koud, mijn temperatuur voelt honderd graden lager

Mijn wezen is gevoelloos, maar ik span me in om te vallen

Een hart dat zwart en verrot is geworden

Het maakt je niet uit om te kijken, het maakt je niet uit om te zien

Deze man die liefde is vergeten

Om niets vragen, maar toch zo veel willen

Verlangen naar één ding, de warmte van een aanraking

Ik ben…

Koud, zo koud, ik huiver en schud gekoeld, tot op het bot

Koud, zo koud, ik heb mijn bed opgemaakt met een deken van sneeuw

Koud, zo koud, van het oppervlak van de huid tot in het diepst van mijn ziel

Koud, zo koud, mijn temperatuur voelt honderd graden onder nul

Ik kan niet lijken te bewegen, ik kan niet lijken te denken

Ik weet niet zeker of mijn hart nog steeds klopt

Terwijl het leven van mij stroomt, zal mijn geest verdwijnen

En rondspoken in deze wereld die ik verlaat

Niets bieden en toch zoveel nemen

Spijtig dat je de warmte van een aanraking niet hebt gedeeld

Als ik het allemaal opnieuw kon doen, zou ik mijn manieren veranderen en niet zo zijn

Koud, zo koud, ik huiver en schud gekoeld, tot op het bot

Koud, zo koud, ik heb mijn bed opgemaakt met een deken van sneeuw

Koud, zo koud, van het oppervlak van de huid tot in het diepst van mijn ziel

Koud, zo koud, mijn temperatuur voelt honderd graden onder nul