Armour - Enchant

Here I stand Beside you, still I somehow stand apart

I’m burdened in my spirit, a stone is weighing down my heart

I’m riddled in my depths by this half-heartedness

Sundered from the «now» by self-protectiveness

Look around in your heart

Cut off from the moment

Divested all the way

No music in this silence

No colour in this grey

I’m rarely fully there, I cloak myself from harm’s way

An inmate of my own device who’s blinded by the light of day

Summon forth from your heart

Cut off from the moment

Divested all the way

No music in this silence

No colour in this grey

This chasm I cannot bridge

This hole I cannot fill with sand

Summon forth, from your heart, the whole man

Half-speed, half-there, thus I’m half-alive

Un-veiled and un-guised then I’m genuine

But why do I die just as I come alive?

So used to this armour, and how it fits

Cut off from the moment

Divested all the way

No music in this silence

No colour in this grey

This chasm I cannot bridge

This hole I cannot fill with sand

Summon forth, from your heart, the whole man

(Music: P. Craddick, D. Ott)

Hier sta ik naast jou, toch sta ik op de een of andere manier apart

Ik ben belast in mijn geest, een steen weegt op mijn hart

Ik zit diep in mijn maag door deze halfslachtigheid

Afgescheiden van het «nu» door zelfbescherming

Kijk om je heen in je hart

Afgesneden van het moment

Helemaal afgestoten

Geen muziek in deze stilte

Geen kleur in dit grijs

Ik ben er zelden helemaal, ik verhul mezelf voor gevaar

Een gevangene van mijn eigen apparaat die verblind is door het daglicht

Roep voort vanuit je hart

Afgesneden van het moment

Helemaal afgestoten

Geen muziek in deze stilte

Geen kleur in dit grijs

Deze kloof kan ik niet overbruggen

Dit gat kan ik niet vullen met zand

Roep, vanuit je hart, de hele man op

Half-speed, half-daar, dus ik leef half

Ontsluierd en niet vermomd, dan ben ik echt

Maar waarom sterf ik net als ik tot leven kom?

Zo gewend aan dit pantser, en hoe het past

Afgesneden van het moment

Helemaal afgestoten

Geen muziek in deze stilte

Geen kleur in dit grijs

Deze kloof kan ik niet overbruggen

Dit gat kan ik niet vullen met zand

Roep, vanuit je hart, de hele man op

(Muziek: P. Craddick, D. Ott)