Isquosadmove - En Declin

Drawing Near The Afternoon The Stepmother Welcomed, And I Felt You Were Among

The Others

Yes, My Eyes Remind, But Never Speaking About The First Couple Ever Seen Of

Adriatic Kind

Gli Amanti Vanno Lieti Nell’aria Di Settembre

I Loro Gesti Accompagnano Ombre Di Parole Che Non Conosci

Non Hanno Pietà, E Tu Tenuta Dalla Terra Che Lamenti?

All Alone Remain You Here, My Start Maybe Is Your The Same In Rage And Fear

Remote Are The Dead Ones And A Lot More Living, My Silent, Vile Comrades

Every Secret Got It’s Time, Before The Silence Too

Can’t Live On What Isn’t The Truth Within Tomorrow I Realize Again What You

Don’t Want To Say

Because Light’s Only The Missing Dark And The Dog Star Lost Its Color

And Every Hour It’s Drive Far Away And The Seagull Makes Angry On The Forlorn

Shores

(Drawn From Poetry «Davanti Al Simulacro D’Ilaria Del Carretto» By Salvatore

Quasimodo)

Het naderen van de middag De stiefmoeder verwelkomde, en ik voelde dat jij er bij was

De anderen

Ja, mijn ogen herinneren eraan, maar praten nooit over het eerste stel dat ooit is gezien

Adriatische soort

Gli Amanti Vanno Lieti Nell'aria Di Settembre

I Loro Gesti Accompagnano Ombre Di Parole Che Non Conosci

Non Hanno Pietà, E Tu Tenuta Dalla Terra Che Lamenti?

Helemaal alleen blijf jij hier, mijn start is misschien jouw zelfde in woede en angst

Op afstand zijn de doden en nog veel meer levende, mijn stille, gemene kameraden

Elk geheim heeft zijn tijd, ook voor de stilte

Ik kan niet leven van wat morgen niet de waarheid is Ik realiseer me weer wat jij

Wil ik niet zeggen

Omdat licht alleen het ontbrekende donker is en de hondenster zijn kleur verloor

En elk uur is het ver weg rijden en de zeemeeuw maakt boos op de verlaten

kusten

(Getekend uit poëzie «Dvanti Al Simulacro D'Ilaria Del Carretto» door Salvatore

Quasimodo)