The Open Landscape - Emptyself

Sweet little voice that repeats what «they» say

Airy like an open landscape fertile for thoughts that have yet to grow…

So allow me to plant everything i know

Every sign says turn away from this sweet little waist and porcelain face

So deathly pale but beaming with light to shine on my pathetic life

I try to stay abstract and intact, but she pulls me to the flame

And silences the words, and leaves me here again

On through the crowds of repressed inmates

Shaking their fists at the thought of escape

You and i could live like the first day

We breathed the light and felt the earth shake

I try to stay abstract and intact, but she pulls me to the flame

And silences the words, and leaves me here again

Lief stemmetje dat herhaalt wat 'ze' zeggen

Luchtig als een open landschap dat vruchtbaar is voor gedachten die nog moeten groeien...

Dus sta me toe om alles te planten wat ik weet

Elk bord zegt: keer je af van deze lieve kleine taille en porseleinen gezichtje

Zo doodsbleek maar stralend van licht om mijn zielige leven te beschijnen

Ik probeer abstract en intact te blijven, maar ze trekt me naar de vlam

En legt de woorden het zwijgen op, en laat me hier weer achter

Op door de menigte onderdrukte gevangenen

Met hun vuisten schuddend bij de gedachte aan ontsnapping

Jij en ik zouden kunnen leven als de eerste dag

We ademden het licht en voelden de aarde trillen

Ik probeer abstract en intact te blijven, maar ze trekt me naar de vlam

En legt de woorden het zwijgen op, en laat me hier weer achter