Get Away or Disintegrate - Emptyself

Never signed on to it, never agreed

The path we inherited too cruel to believe

Lifted the canopy, uncovered by uncertainty

Saw walls of lies as far and high as my eyes could bear to see

Look behind the marching line extended to infinity

And very few looking around but I found you and you found me Lets step out of line and set out for the sea

And find ourselves an island and hide in the trees

Our days are passing away right as we speak

And I don’t need them to understand if you’re there with me Lets escape it all

Watch them fade in the fall

I must get away or disintegrate

I can’t take another day of this

It all feels so meaningless like advertising falsified

A life built up on plastic lies

Our thoughts divided empathy

Selective as our memories

Distraction while we fall asleep

Block out the screams under our feet

But I can’t seem to look away, I’m burning up more everyday

Run out of tolerance for fools who cheer their own tyrants

Lets step out of line and set out for the sea

And find ourselves an island and hide in the trees

Our days are passing away right as we speak

And I don’t need them to understand if you’re there with me

Nooit ingelogd, nooit akkoord gegaan

Het pad dat we hebben geërfd, te wreed om te geloven

Tilde de overkapping op, onbedekt door onzekerheid

Zag muren van leugens zo ver en hoog als mijn ogen konden verdragen om te zien

Kijk achter de marcherende lijn die tot in het oneindige is verlengd

En heel weinigen die rondkijken, maar ik vond jou en jij vond mij Laten we uit de rij gaan en op weg gaan naar de zee

En vinden onszelf een eiland en verstoppen ons in de bomen

Onze dagen gaan voorbij terwijl we praten

En ik heb ze niet nodig om te begrijpen of je bij me bent. Laten we ontsnappen aan alles

Zie ze vervagen in de herfst

Ik moet wegkomen of desintegreren

Ik kan hier geen dag meer van nemen

Het voelt allemaal zo zinloos als vervalste advertenties

Een leven opgebouwd op plastic leugens

Onze gedachten verdeelden empathie

Selectief als onze herinneringen

Afleiding terwijl we in slaap vallen

Blokkeer het geschreeuw onder onze voeten

Maar ik kan niet wegkijken, ik verbrand elke dag meer

Geen tolerantie meer voor dwazen die hun eigen tirannen toejuichen

Laten we uit de rij gaan en op weg gaan naar de zee

En vinden onszelf een eiland en verstoppen ons in de bomen

Onze dagen gaan voorbij terwijl we praten

En ik heb ze niet nodig om te begrijpen of je bij me bent