Letting Go - Emily Elbert

Our darkness is important, to be treated with respect

For us to be reborn, then we must also honor death

Only illusion keeps us separate, moon in east and sun in west

Soon we’ll leave these bodies, releasing all that we thought we possessed

Letting go, letting go

A return to what the soul already knows

Through the softened edge of sorrow, though the patches, frays, and pulls

With life seeping through the cracks of every fracture, every hole

Through what loves and leaves us, though we grieve it, mystery calls us close

Finding solace in these bodies, how our heartbeat guides us home

Letting go, letting go

Learning to embrace the ebb and flow

Oh, great spirit

Formless dancer

Teach us to trust

Love beyond fear

Oh, i hear your call

Through dark and light, our shadows can remind us we’re alive

Yet our mind’s eye takes to worry when the sunset’s done each night

And just as fire tears through treetops, burning each down to the bone

After that tragedy, our sacred earth still remembers how to grow

Letting go, letting go

Strip the layers so the spirit shows

Onze duisternis is belangrijk, om met respect behandeld te worden

Om herboren te worden, moeten we ook de dood eren

Alleen illusie houdt ons gescheiden, maan in het oosten en de zon in het westen

Binnenkort zullen we deze lichamen verlaten en alles vrijgeven waarvan we dachten dat we het bezaten

Loslaten, loslaten

Een terugkeer naar wat de ziel al weet

Door de verzachte rand van verdriet, hoewel de plekken, rafelen en trekken

Met leven dat door de spleten van elke breuk, elk gat sijpelt

Door wat ons liefheeft en verlaat, hoewel we het betreuren, roept het mysterie ons dichtbij

Troost vinden in deze lichamen, hoe onze hartslag ons naar huis leidt

Loslaten, loslaten

Leren om de eb en vloed te omarmen

O, grote geest

Vormloze danser

Leer ons vertrouwen

Liefde voorbij angst

Oh, ik hoor je telefoontje

Door middel van donker en licht kunnen onze schaduwen ons eraan herinneren dat we leven

Toch maakt ons geestesoog zich elke avond zorgen als de zonsondergang voorbij is

En net zoals vuur door boomtoppen scheurt en elk tot op het bot verbrandt

Na die tragedie herinnert onze heilige aarde zich nog steeds hoe ze moet groeien

Loslaten, loslaten

Strip de lagen zodat de geest zichtbaar wordt