The Vigil - Emergence

The house is growing quiet, the vigil will begin

A nightly visitation will surely come again

And you must keep your silence, the walls are paper-thin

Oh yes, you must be silent, the walls are paper-thin

A light’s on in the hallway, there’s footsteps at the door

Your kind and cruel tormentor casts his shadow on the floor

And still you must be silent, for no-one will believe

Oh yes, you must be silent, good children don’t deceive

A heaving weight, stifling your cries

Penetrating pain, wetness on your thighs

And then he’ll tell you: «My dear I truly love you.»

He flinches when you ask him

Why do you do the things you do,

You think he’s on the level

When he says it is the Devil

Or perhaps it is the grain, (he will explain)

That makes him cause your pain

The house is growing quiet, the vigil will begin

In grim anticipation, of a parental sin

And still you must be silent, the walls are paper-thin

Oh yes, you must be silent, the walls are paper-thin

The footsteps in the hallway, they fill your heart with fear

Your nemesis is coming, you feel him drawing near

And still you keep you promise, a solemn spoken vow

A pact that you would sunder, if only you knew how

A heaving weight, stifling your cries

Penetrating pain, wetness on your thighs

And then he’ll tell you: «My dear I truly love you.»

He flinches when you ask him

Why do you do the things you do,

You think he’s on the level

When he says it is the Devil

Or perhaps it is the grain, (he will explain)

That makes him cause your pain

Het huis wordt stil, de wake zal beginnen

Een nachtelijk bezoek zal zeker weer komen

En je moet zwijgen, de muren zijn flinterdun

Oh ja, je moet stil zijn, de muren zijn flinterdun

Er brandt een licht in de gang, er zijn voetstappen bij de deur

Je vriendelijke en wrede kwelgeest werpt zijn schaduw op de vloer

En toch moet je zwijgen, want niemand zal geloven

Oh ja, je moet zwijgen, goede kinderen bedriegen niet

Een deinend gewicht, dat je kreten onderdrukt

Doordringende pijn, nattigheid op je dijen

En dan zal hij je vertellen: «Mijn liefste, ik hou echt van je.»

Hij krimpt ineen als je het hem vraagt

Waarom doe je de dingen die je doet,

Je denkt dat hij op niveau is

Als hij zegt dat het de duivel is

Of misschien is het het graan, (hij zal het uitleggen)

Dat zorgt ervoor dat hij jouw pijn veroorzaakt

Het huis wordt stil, de wake zal beginnen

In grimmige verwachting, van een ouderlijke zonde

En toch moet je stil zijn, de muren zijn flinterdun

Oh ja, je moet stil zijn, de muren zijn flinterdun

De voetstappen in de gang, ze vullen je hart met angst

Je aartsvijand komt eraan, je voelt hem naderen

En toch houdt u zich aan uw belofte, een plechtig uitgesproken gelofte

Een pact dat je zou verbreken, als je maar wist hoe

Een deinend gewicht, dat je kreten onderdrukt

Doordringende pijn, nattigheid op je dijen

En dan zal hij je vertellen: «Mijn liefste, ik hou echt van je.»

Hij krimpt ineen als je het hem vraagt

Waarom doe je de dingen die je doet,

Je denkt dat hij op niveau is

Als hij zegt dat het de duivel is

Of misschien is het het graan, (hij zal het uitleggen)

Dat zorgt ervoor dat hij jouw pijn veroorzaakt