The Tower - Emergence

Loveless, soul-less robots made out of skin

Manicure, accessorize, cover up the sewage within

Twisted, tainted, always at odds

Silicone idols to disposable gods

You turn every good thing into a sin

Build your tower out of stone, live within until it falls

Then crouched in darkness all alone

Come tumbling down like plastic dolls

Hide the signs of suffering, embrace your mediocrity

Like mindless zombies shuffling

You imitate reality

Haunted, sleepless meat-puppet without a will

Sanguine, yet your peace of mind comes in a pill

Torpid, tranquil, hopeful and vain

Undersexed, overfed and living in pain

The less you know of yourself the more you can kill

Build your tower out of twigs, live within until it falls

Then like those silly play-time pigs

Come tumbling down like plastic dolls

Hide the signs of suffering, embrace your mediocrity

Like mindless zombies shuffling you imitate reality

Build your tower out of stone, live within until it falls

Then crouched in darkness all alone

Come tumbling down like plastic dolls

Hide the signs of suffering, embrace your mediocrity

Like mindless zombies shuffling

You imitate reality

Liefdeloze, zielloze robots gemaakt van huid

Manicure, accessoires, bedek het riool binnenin

Verdraaid, bedorven, altijd op gespannen voet

Siliconen idolen tot wegwerpgoden

Je verandert al het goede in een zonde

Bouw je toren uit steen, leef erin totdat hij valt

Toen ineengedoken in het donker helemaal alleen

Kom naar beneden tuimelen als plastic poppen

Verberg de tekenen van lijden, omarm je middelmatigheid

Als hersenloze zombies die schuifelen

Je bootst de werkelijkheid na

Achtervolgde, slapeloze vleespop zonder testament

Sanguinisch, maar je gemoedsrust zit in een pil

Torpid, rustig, hoopvol en ijdel

Ondergesekst, overvoed en levend in pijn

Hoe minder je van jezelf weet, hoe meer je kunt doden

Bouw je toren uit twijgen, leef erin totdat hij valt

Dan zoals die dwaze speelvarkentjes

Kom naar beneden tuimelen als plastic poppen

Verberg de tekenen van lijden, omarm je middelmatigheid

Als hersenloze schuifelende zombies imiteer jij de werkelijkheid

Bouw je toren uit steen, leef erin totdat hij valt

Toen ineengedoken in het donker helemaal alleen

Kom naar beneden tuimelen als plastic poppen

Verberg de tekenen van lijden, omarm je middelmatigheid

Als hersenloze zombies die schuifelen

Je bootst de werkelijkheid na