Blue Muse - Emergence

I can see you now

You’re looking far away

I wonder if you’re dreaming of

A happy future day

Your body poised and still

Your face composed serene

The moving forms around you

Seem like actors in a scene

Now you lie alone at night

Won’t you call my name

I can tell you don’t feel right

Won’t you call my name

When you break down and weep

Do you call my name

Just before you go to sleep

Do you call my name

I reach to touch your face

Your skin is smooth and cool

You forbear with dignity

While I feel like a fool

You look into my eyes

I see your thoughts collide

The only indication of

What’s going on inside

Now you lie alone at night

Won’t you call my name

I can tell you don’t feel right

Won’t you call my name

When you break down and weep

Do you call my name

Just before you go to sleep

Do you call my name

A disconcerting feeling

Has struck me once again

A hollow sort of sickness

That consumes me from within

I search your face for feeling

The slightest little sign

A crack in the facade that shows

That underneath, you’re mine

Ik kan je nu zien

Je kijkt ver weg

Ik vraag me af of je ervan droomt

Een gelukkige toekomstige dag

Je lichaam is evenwichtig en stil

Je gezicht kalm kalm

De bewegende vormen om je heen

Het lijken acteurs in een scène

Nu lig je 's nachts alleen

Wil je mijn naam niet noemen

Ik kan je vertellen dat je je niet goed voelt

Wil je mijn naam niet noemen

Als je instort en huilt

Noem je mijn naam

Net voordat je gaat slapen

Noem je mijn naam

Ik reik om je gezicht aan te raken

Je huid is glad en koel

Je verdraagt ​​​​met waardigheid

Terwijl ik me een dwaas voel

Je kijkt in mijn ogen

Ik zie je gedachten botsen

De enige indicatie van

Wat gebeurt er binnen

Nu lig je 's nachts alleen

Wil je mijn naam niet noemen

Ik kan je vertellen dat je je niet goed voelt

Wil je mijn naam niet noemen

Als je instort en huilt

Noem je mijn naam

Net voordat je gaat slapen

Noem je mijn naam

Een verontrustend gevoel

Is me weer opgevallen

Een hol soort ziekte

Dat verteert me van binnenuit

Ik doorzoek je gezicht op gevoel

Het minste teken

Een scheur in de gevel die zichtbaar is

Dat eronder, je bent van mij