Until my Winter comes - EMERALD

I remember bygone days

Dreams were blooming like an aster in the haze

In the springtide of my life

There was convincement my desires all would thrive

Then the winds were getting bleaker

But my hopes didn’t wither away

Seas may roar

And storms may scourge the shore

Trees may bow

As they wait in fear for snow

Leaves may fall

Cause they obey the autumn’s call

But though time runs

An aster stands tall until the winter comes

Summer passed away so fast

Safe in the knowledge that an aster still would last

Though the days got gray and cold

I’m still wondering what boon life will unfold

Though the winds are getting bleaker

My hopes won’t wither away

Seas may roar

And storms may scourge the shore

Trees may bow

As they wait in fear for snow

Leaves may fall

Cause they obey the autumn’s call

But though time runs

An aster stands tall until the winter comes

Until my winter comes…

Ik herinner me vervlogen tijden

Dromen bloeiden als een aster in de nevel

In de springvloed van mijn leven

Er was een overtuiging dat mijn verlangens allemaal zouden gedijen

Toen werd de wind zwakker

Maar mijn hoop verdorde niet

Zeeën kunnen brullen

En stormen kunnen de kust teisteren

Bomen kunnen buigen

Terwijl ze in angst op sneeuw wachten

Bladeren kunnen vallen

Omdat ze gehoorzamen aan de roep van de herfst

Maar hoewel de tijd dringt

Een aster blijft staan ​​tot de winter komt

De zomer ging zo snel voorbij

Veilig in de wetenschap dat een aster nog lang meegaat

Hoewel de dagen grijs en koud werden

Ik vraag me nog steeds af welke zegen het leven zal ontvouwen

Hoewel de wind zwakker wordt

Mijn hoop zal niet verdorren

Zeeën kunnen brullen

En stormen kunnen de kust teisteren

Bomen kunnen buigen

Terwijl ze in angst op sneeuw wachten

Bladeren kunnen vallen

Omdat ze gehoorzamen aan de roep van de herfst

Maar hoewel de tijd dringt

Een aster blijft staan ​​tot de winter komt

Tot mijn winter komt...