The Good Old Days -

Hey, you don’t go away

I’m here to tell you the story

Of an evil wizard with his great powers

He wore the master ring

And predicted the war to come

Dark was the night but darker to become

In the age of chaos I was there with him

He was my master and I was his slave

When the war broke out, we stood side by side

My sword shone and whispered through the air

Many died before me, there was nothing to regret

Everything was so easy back then

I didn’t care about anything

Oh, how I wish I could go back

To the good old days

We hunted through the warm season

And when winter came it was all over

I saw a woman weeping over her killed husband

Inside I was falling apart

But still I smiled and laughed at her

I was so twisted, crying, smiling, dying

She then suddenly looked up and faced me

Beautiful she was, but my eyes couldn’t tell me

I felt afraid, not a word could get out

Her dagger was forced through my heart

Everything was so easy back then

I didn’t care about anything

Oh, how I wish I could go back

To the good old days

Ended the demon inside me

And then I could cry again

Such a warm feeling

And then I smiled, but this time in happieness

(Thank you…)

Hé, je gaat niet weg

Ik ben hier om je het verhaal te vertellen

Van een kwaadaardige tovenaar met zijn grote krachten

Hij droeg de hoofdring

En voorspelde de komende oorlog

Donker was de nacht, maar donkerder om te worden

In het tijdperk van chaos was ik bij hem

Hij was mijn meester en ik was zijn slaaf

Toen de oorlog uitbrak, stonden we zij aan zij

Mijn zwaard scheen en fluisterde door de lucht

Velen stierven voor mij, er was niets om spijt van te hebben

Alles was toen zo gemakkelijk

Ik gaf nergens om

Oh, wat zou ik willen dat ik terug kon gaan

Naar de goede oude tijd

We jaagden door het warme seizoen

En toen de winter kwam, was het allemaal voorbij

Ik zag een vrouw huilen om haar vermoorde echtgenoot

Van binnen viel ik uit elkaar

Maar toch glimlachte en lachte ik om haar

Ik was zo in de war, huilen, glimlachen, sterven

Ze keek toen plotseling op en keek me aan

Mooi was ze, maar mijn ogen konden het me niet vertellen

Ik was bang, er kwam geen woord uit

Haar dolk werd door mijn hart gestoken

Alles was toen zo gemakkelijk

Ik gaf nergens om

Oh, wat zou ik willen dat ik terug kon gaan

Naar de goede oude tijd

Maakte een einde aan de demon in mij

En dan kon ik weer huilen

Wat een warm gevoel

En toen glimlachte ik, maar deze keer in blijdschap

(Bedankt…)