Downtrodden -

Tread on me,

You walk on my memories,

But I don’t feel a thing,

And I can’t

All these voices in my head,

They have no occupants.

A constant reminder that maybe it’s all I’ll have.

But when it’s said and done,

We’re overrun by those thoughts and remnants that we all keep inside,

We all keep inside of us.

And heaven,

If you hear me,

Can I sell my soul, for streets of gold?

I know I’m not ready to go.

We coincide, with what’s inside,

To keep at bay, all those lies.

I can feel my heart, is slipping,

Out of my chest.

And heaven,

If you hear me,

Can I sell my soul, for streets of gold?

I know I’m not ready to go.

I can’t feel the sun,

On my skin.

I’m downtrodden,

Beaten,

Worn thin.

Over me heen lopen,

Je loopt op mijn herinneringen,

Maar ik voel niets,

En ik kan niet

Al deze stemmen in mijn hoofd,

Ze hebben geen bewoners.

Een constante herinnering dat dit misschien alles is wat ik heb.

Maar als het gezegd en gedaan is,

We worden overspoeld door die gedachten en overblijfselen die we allemaal binnen houden,

We blijven allemaal binnen in ons.

En de hemel,

Als je me hoort,

Kan ik mijn ziel verkopen voor straten van goud?

Ik weet dat ik nog niet klaar ben om te gaan.

We vallen samen met wat erin zit,

Om op afstand te blijven, al die leugens.

Ik kan voelen dat mijn hart wegglijdt,

Uit mijn borst.

En de hemel,

Als je me hoort,

Kan ik mijn ziel verkopen voor straten van goud?

Ik weet dat ik nog niet klaar ben om te gaan.

Ik kan de zon niet voelen,

Op mijn huid.

ik ben vertrapt,

Geslagen,

Dun gedragen.