Decades - Embrace

Seal my tomb in this time out room, through the noise, your dog whistle voice

Three bullet shells and four to a cell boarded up from the outside

Push the panic button in, these memories of mine

I feel like spinning plates, couldn’t stop them if I tried

And the ladders turn to snakes when I roll the dice…

Cause that’s how it feels when I’m falling

The City is crawling out of my skin tonight

And one of these days will be nothing

But there ain’t no stopping, the Decades are counting, the moment I’m stuck in

A fairground fish got a dying wish, to drown at sea

Swept on the tide.

So why don’t we forget these lights and dreams

With our coins, scratch our goodbyes

Push the panic button in, these memories of mine

I feel like spinning plates, couldn’t stop them if I tried

And the ladders turn to snakes when I roll the dice…

Cause that’s how it feels when I’m falling

The City is crawling out of my skin tonight

And one of these days will be nothing

But there ain’t no stopping, the Decades are counting, the moment I’m stuck in

Cause that’s how it feels when I’m falling

The City is crawling out of my skin tonight

And one of these days will be nothing

But there ain’t no stopping, the Decades are counting, the moment I’m stuck in

The City is crawling out of my skin tonight

The City is crawling out of my skin tonight

The City is crawling out of my skin tonight

The City is crawling out of my skin tonight

Verzegel mijn graf in deze time-out kamer, door het lawaai, de stem van je hondenfluit

Drie kogelhulzen en vier naar een van buiten dichtgetimmerde cel

Druk de paniekknop in, deze herinneringen van mij

Ik heb zin om borden te draaien, ik zou ze niet kunnen stoppen als ik het probeerde

En de ladders veranderen in slangen als ik de dobbelstenen gooi...

Want zo voelt het als ik val

De stad kruipt vanavond uit mijn vel

En een dezer dagen zal niets zijn

Maar er is geen stoppen, de decennia tellen, het moment dat ik vastzit in

Een kermisvis kreeg een stervende wens om op zee te verdrinken

Meegesleurd op het tij.

Dus waarom vergeten we deze lichten en dromen niet?

Kras met onze munten ons afscheid

Druk de paniekknop in, deze herinneringen van mij

Ik heb zin om borden te draaien, ik zou ze niet kunnen stoppen als ik het probeerde

En de ladders veranderen in slangen als ik de dobbelstenen gooi...

Want zo voelt het als ik val

De stad kruipt vanavond uit mijn vel

En een dezer dagen zal niets zijn

Maar er is geen stoppen, de decennia tellen, het moment dat ik vastzit in

Want zo voelt het als ik val

De stad kruipt vanavond uit mijn vel

En een dezer dagen zal niets zijn

Maar er is geen stoppen, de decennia tellen, het moment dat ik vastzit in

De stad kruipt vanavond uit mijn vel

De stad kruipt vanavond uit mijn vel

De stad kruipt vanavond uit mijn vel

De stad kruipt vanavond uit mijn vel