Courage -

Sur la plage, elle se fige

Les yeux à l’horizon

Un point flou se dirige

Vers de lointains bastions

Dès ce matin, que dis je?

Dès l’aube, elle comprit qu’on

Pouvait perdre courage

Comme on perd la raison

Ce que la mer érige

Interdit toute action

Par les hautes voltiges

Contre lames de fond

D’un regard elle fustige

Avec appréhension

La forme qui voyage

Dans l’autre direction

Quand l’avenir incertain charge

La peur des lendemains la ronge

Et son courage atteint le large

Sans lui, comment veux-tu qu’elle plonge?

En nage, panique oblige

Jusqu'à l'ébullition

Elle court comme on s’inflige

D’inutiles ambitions

Elle cherche et elle exige

Qu’on rende à sa raison

Le beau, le doux visage

Du courage en question

Et alors qu’elle néglige

Simplement l’abandon

Arrive le vertige

Bientôt l’imploration

Elle revit le prodige

D’anciennes insoumissions

Et elle longe le rivage

Son courage en amont

Sur la plage, elle se fige

Les yeux à l’horizon

Un point flou se dirige

Vers de lointains bastions

Dès ce matin, que dis je?

Dès l’aube, elle comprit qu’on

Pouvait perdre courage

Comme on perd la raison

Op het strand bevriest ze

ogen aan de horizon

Een vaag punt wijst

Naar verre bolwerken

Wat zeg ik vanmorgen?

Bij het aanbreken van de dag begreep ze dat we

Kan de moed verliezen

Zoals men de rede verliest

Wat de zee opricht

Verbiedt elke actie

Door hoge aerobatics

Tegen grondzwellingen

Met een blik hekelt ze

Met angst

De vorm die reist

In de andere richting

Wanneer de onzekere toekomstige kosten

Angst voor morgen knaagt aan haar

En haar moed reikt tot de zee

Hoe verwacht je dat ze zonder hem duikt?

Bij zwemmen is paniek verplicht

Totdat het kookt

Ze rent zoals we onszelf toebrengen

Onnodige ambities

Ze zoekt en ze eist

Geef terug aan zijn reden

Het mooie, het lieve gezicht

Moed in kwestie

En als ze over het hoofd ziet

Gewoon opgeven

Komt de hoogtevrees

Straks het pleidooi

Ze beleeft het wonderkind opnieuw

oude opstanden

En ze rent langs de kust

Zijn moed bergop

Op het strand bevriest ze

ogen aan de horizon

Een vaag punt wijst

Naar verre bolwerken

Wat zeg ik vanmorgen?

Bij het aanbreken van de dag begreep ze dat we

Kan de moed verliezen

Zoals men de rede verliest