Abrakadabra! - Elige

Quando ela para de empurrar e começa a puxar

E eu deixei a janela aberta só pra de manhã

A luz poder entrar

Nas vezes que eu quis o mundo

Inteiro antes do meio dia

Sabia que sempre que a noite caia

Seria a hora pra gente se trombar

Aparece o primeiro pedaço de mar

Naquela ultima parte da estrada

O pecado da vida seria recusar

O que os ventos do sul me trouxeram de graça

Inspiração no fim da madrugada

A luz acesa numa só barrada

Quando ele percebe que no fim das contas virou caçador

E não é mais a caça

Lembra os tempos de capote na praça

Esqueleto das coisas contra o por do sol

Som do lá bemol, molha no cerol

Paracetamol já não cura a massa

Sei que vou fazer antes que outro faça

Mais um menino andando na garoa

Fone de ouvido, olho na janela

Vi deus e diabo na mesma pessoa

Quando arrepia o pelo do braço

Ela é um mapa do pé ao cabelo

Quando cê consegue enxergar um norte

Tudo acaba ficando mais fácil

Ela levanta com o corpo marcado

Olho no olho na frente do espelho

Quando cê notar que a vida é atrito

Quem sabe já ta com o joelho ralado

Só não esquece que o tempo é alado

Nesse momento que eu sou só um cisco

A gente veio quebrar esse ciclo

Não copiar todo aquele passado

Quem ama o errado, já fez virar certo

A rua só mostra pra quem vê de perto

Fumaça subindo embaixo da lua

No bolso esquerdo um bilhete amassado

Quando a morte cumpriu com a sua parte

E a gente pensando que a vida é cumprida

Eu sou azarado com o dobro de sorte

Mas sofri sem abraço na despedida

Bom que o beco até teve saída

Nas vezes que eu fechei a noite a sós

Quando a letra encaixo na batida

E a recompensa vem logo após

Economizei muita voz

Cada esquina uma faxa de gaza

Quando cê olha pro fundo do sol

E ainda sorri no caminho de casa

Confuso entre prisão e ninho

Vendo o futuro no furo da brasa

É que a gente não vira sozinho

E ninguém mais aqui vai cortar minhas asas

Als ze stopt met duwen en begint te trekken

En ik liet het raam alleen voor de ochtend open

Licht kan binnenkomen

De keren dat ik de wereld wilde

Heel voor de middag

Wist je dat wanneer de avond valt

Het zou tijd worden dat we botsen

Het eerste stukje zee verschijnt

Op dat laatste stuk van de weg

De zonde van het leven zou zijn om te weigeren

Wat de zuidenwind mij gratis bracht

Inspiratie aan het einde van de dag

Het licht brandt in een enkele balk

Als hij zich realiseert dat hij tenslotte een jager is geworden

En het is niet meer jagen

Denk aan de tijden van de mantel op het plein

Skelet van dingen tegen de zonsondergang

Geluid van een flat, maak de cerol nat

Paracetamol geneest de massa niet meer

Ik weet dat ik het ga doen voordat iemand anders het doet

Een andere jongen loopt in de motregen

Koptelefoon, oog in het raam

Ik zag God en de duivel in dezelfde persoon

Als je armhaar overeind staat

Ze is een kaart van top tot teen

Wanneer je het noorden kunt zien

Alles blijkt makkelijker te zijn

Ze staat op met haar lichaam getekend

Oog in oog voor de spiegel

Als je merkt dat het leven wrijving is

Wie weet heb je al een geraspte knie

Vergeet alleen niet dat de tijd gevleugeld is

Op dit moment dat ik nog maar een stipje ben

We zijn gekomen om deze cirkel te doorbreken

Kopieer niet al dat verleden

Zij die van het verkeerde houden, hebben het al goed gemaakt

De straat is alleen zichtbaar voor wie hem van dichtbij ziet

Rook stijgt op onder de maan

In de linkerzak een verfrommeld briefje

Toen de dood zijn deel deed

En mensen die denken dat het leven vervuld is

Ik heb twee keer zoveel pech

Maar ik leed zonder een knuffel bij het afscheid nemen

Maar goed dat de steeg zelfs een uitgang had

Toen ik de nacht alleen afsloot

Als de teksten bij de beat passen

En de beloning komt direct daarna

Ik heb veel stem bespaard

Elke hoek een gazastrook

Als je naar de onderkant van de zon kijkt

En nog steeds glimlachen op weg naar huis

Verward tussen gevangenis en nest

De toekomst zien in het sintelgat

We komen alleen niet alleen

En niemand anders hier gaat mijn vleugels knippen