eldalindalë -

Llena el espacio de un suave rumor

Viento sincero que carga mi voz

Y abre tu mente, te deja huír

Hacia un utópico fin

El murmullo que va estirándose

Aire que espía el oscuro rincón

Donde encontrar su gentil receptor;

Suelta las riendas, limítate a oír

Como te trae hacia mí

Dibujando en tu ser mi secreto fugaz

Nada encarnan las horas

Si no siembran anhelos;

Suspiros lejanos quiebran mi soledad

Y me guian

Bajo el embrujo fiel que disuelve el temor

No me dejes dormir, quiero verte a los ojos

No me dejes dormir sin ahogarme en tu voz

Vul de ruimte met een zacht gemompel

Oprechte wind die mijn stem draagt

En open je geest, laat je wegrennen

Op weg naar een utopisch einde

Het geruis dat zich uitstrekt

Lucht die de donkere hoek bespioneert

Waar u uw zachte ontvanger kunt vinden;

Laat de teugels vallen, luister gewoon

hoe brengt het jou bij mij

Tekenen dat je mijn vluchtige geheim bent

Niets belichaamt de uren

Als ze geen verlangens zaaien;

Verre zuchten breken mijn eenzaamheid

en leid mij

Onder de trouwe betovering die angst oplost

Laat me niet slapen, ik wil je in de ogen kijken

Laat me niet slapen zonder te verdrinken in je stem