aura -

Quien ve lo que yo podrá

Sentir mi oculta desesperación

Aire, embrújame;

Quiero ir a donde el temor

Empuja a las demás miradas

Ahogar mi sed con la verdad

En mi fría calma

Guardo el miedo que

Me oprime la sien;

Si despierto me vuelve en llanto

Verle otra vez

«¿puedes verme?

no puedo huir, no puedo huir…»

En mi fría calma

Guardo el miedo que

Me oprime la sien;

Estuviste, y yo sellé la puerta

Nunca sabré qué pudo ser

Wie ziet wat ik kan

Voel mijn verborgen wanhoop

Lucht, betover me;

Ik wil gaan waar de angst is

Duw de andere looks

Les mijn dorst met de waarheid

In mijn koude rust

Ik houd de angst dat

Mijn slaap drukt;

Als ik wakker word maakt het me aan het huilen

hem weer zien

"je kan me zien?

Ik kan niet wegrennen, ik kan niet wegrennen…”

In mijn koude rust

Ik houd de angst dat

Mijn slaap drukt;

Jij was, en ik deed de deur dicht

Ik zal nooit weten wat zou kunnen zijn