Путеводные гудки - elastronauta

Метафизика — ветер

Где нули — единицы

Упрощаю вопросы, чтоб

Она могла им насладиться

Набери мне под чем-то

Проводами продрогнув

Ведь я боле не видел таких

И навряд ли мы будем играть в недотрог

У тебя много друзей

У меня много врагов, но я не верю

Пущенным в след, ты веришь только в глаза

И держишь подол платья, ты веришь

Я не из тех.

и теряешь контроль

Потом просишь найти, чтобы снова терять

Я бы рад потакать тебе в каждом из прикосновений

Скользивши по телу как чертова тень

Мокрых гильз от сигарет.

никогда не познав

Что ты видишь во мне.

в наготе своей слаб

Себе чужд и побег, приготовив, сорвал

Как чеку — лепесток, что нежнее чем длань

Как тончайшая нить

Еле слышное дыхание — путеводные гудки

Как два слепца на покаянии, держи меня так крепко

Как никто другой, когда мне суждено было уйти

Планеты падали как дождь и как дождь, и как можно?

Metafysica is wind

Waar nullen enen zijn

Vereenvoudig vragen zodat

Ze kon ervan genieten

Bel me ergens onder

Chillen met draden

Zoiets heb ik tenslotte nog nooit gezien

En het is onwaarschijnlijk dat we lichtgeraakt zullen spelen

Heb je veel vrienden

Ik heb veel vijanden, maar ik geloof niet

Gelanceerd op het pad, je gelooft alleen in de ogen

En je houdt de zoom van je jurk vast, geloof je

Ik ben niet een van hen.

en je verliest de controle

Dan vraag je om te vinden om weer te verliezen

Ik verwen je graag met elke aanraking

Als een verdomde schaduw over het lichaam glijden

Natte sigarettenkokers.

nooit weten

Wat zie je in mij.

zwak in zijn naaktheid

Vreemd voor zichzelf en ontsnappen, voorbereid, geplukt

Als een cheque - een bloemblad, dat malser is dan een hand

Zoals de dunste draad

Nauwelijks hoorbare ademhaling - begeleidende piepjes

Als twee berouwvolle blinde mannen, houd me zo stevig vast

Als geen ander toen ik voorbestemd was om te vertrekken

De planeten vielen als regen en als regen, en hoe is het mogelijk?