Der Anfang - Eisbrecher

Lacrimosa

Inferno

Der Kelch Des Lebens

Versagt im Wort

Im Traum zerflossen

Den Kelch des Lebens nur beruhrt

In einem Sog

Die Kehle mit dem Gift gefullt

Den Korper und das Fleisch zersetzt

Die Seele leer getrunken

Am Stamm der Sehnsucht wund gewetzt

Erhitzt — verbrannt

Zu heiss — vorbei

Sehnsucht

Ausgesetzt und abgeschoben

Den Samen in den Sumpf gepflanzt

Nunmehr da ich fuhle

Bin ich Mensch und will ich auch sprechen

Am Fuss der Berge will ich knien

Will das Meer mit Worten segnen

Welcher Wind hat mich gerufen

Welcher Clown hat mich ausgelacht

So brauche ich den Namen nicht

Werde nicht gerufen

Noch werde ich Antwort jemals horen

Es ist der Traum der mich gefuhrt

Und folgen werde ich bis in die Glut

Devoid of words

Dissolved in a dream

The goblet of life is only touched

In a wake

My throat filled with poison

My body and flesh disintegrated

My soul drunk empty

Wounded in the realms of yearning

Burned and scorched

Too hot — all past

Yearning

Abandoned and discarded

Seed painted in the mire

Now as I feel

I am a person and also wish to speak

I will knee at the foot of the mountain

Bless the sea with words

Which wind has called me

Which clown had derided me

I do not need the name

I will not call out

Neither will I ever hear the answer

The dream has led me

And I will follow it into the glowing fire…

Lacrimosa

inferno

De Kelk des Levens

Mislukt in woord

Opgelost in een droom

Net de beker van het leven aangeraakt

In een zuiging

De keel gevuld met het gif

Het lichaam en vlees ontbonden

De ziel dronken leeg

Gewond op de stam van verlangen

Verwarmd — verbrand

Te warm - over

Verlangen

Blootgesteld en gedeporteerd

Zaadje in het moeras geplant

Nu ik me voel

Ben ik een mens en wil ik ook spreken

Ik wil knielen aan de voet van de bergen

Wil de zee zegenen met woorden

Hoe de wind mij heeft geroepen

Welke clown lachte me uit

Dus ik heb de naam niet nodig

Laat je niet bellen

Ik zal ook nooit een antwoord horen

Het is de droom die me leidde

En ik zal volgen in de sintels

Zonder woorden

Opgelost in een droom

De levensbeker wordt alleen aangeraakt

in een kielzog

Mijn keel vulde zich met vergif

Mijn lichaam en vlees vielen uiteen

Mijn ziel dronken leeg

Gewond in de rijken van verlangen

Verbrand en verschroeid

Te warm - allemaal voorbij

verlangen

Verlaten en weggegooid

Zaad geschilderd in het slijk

Nu zoals ik me voel

Ik ben een persoon en wil ook spreken

Ik zal knielen aan de voet van de berg

Zegen de zee met woorden

Welke wind heeft mij geroepen

Welke clown had me uitgelachen

Ik heb de naam niet nodig

ik zal niet roepen

Ik zal het antwoord ook nooit horen

De droom heeft me geleid

En ik zal het volgen in het gloeiende vuur...