KASUMI -

深い沈黙 どれくらい続いたろう

TVの音がやけに大きく聞こえる

どんな言葉をずっと待っているの?

小さな部屋が 広く思えた

さびしさ 切なさ と 愛心

入り交じった喉の奥底

たったの数秒の無言に かき消されてしまう

いつかの、

ギリギリだった夜も 心が折れそうな時も

自分探して 泣いた

まっ暗 暗がりの 深い深い闇の中で

キミの声が聞こえた

そんなこと 思い出して こぼれた 泪の先に

どんなこと 想うのかな なんて ちょっと響きかけた

やっぱ ずっと もっと キミ想うの?

このままきっと すれ違い続けるの

TVの音は私だけに聞こえてる

ふいに流れたあの日の思い出

私1人で眺めてた

泪 と 悲しさ と 愛心

いつまでも混じることの無い

片方の気持ちを 胸の奥ギュッと押し込んだ

そうやって、

ギリギリだった夜も 心が折れそうな時も

自分がなくて泣いた

まっ暗 暗がりの 深い深い闇に疲れて

キミの声を探した

そんなこと 思い出して こぼれた 泪をキミは

どんなふうに見てるのかな なんて

ちょっと期待してはずっと遠くにキミ、思うの?

思考が巡りに巡って そのうち夕陽に変わった

考えるほどに キミへの想いは今も変わることの無いまま

胸を締めつけて行く いつか分かり合えたなら

さびしさ 切なさ と 愛心

入り交じった喉の奥底

たったの数秒の無言に かき消されてしまう

いつかの、

ギリギリだった夜も 心が折れそうな時も

自分探して 泣いた

まっ暗 暗がりの 深い深い闇の中で

キミの声が聞こえた

そんなこと 思い出して こぼれた 泪の先に

どんなこと 想うのかな なんて ちょっと響きかけた

やっぱ ずっと もっと キミ想うの?

Hoe lang duurde de diepe stilte?

Het geluid van de tv klinkt erg luid

Op welke woorden wacht je?

De kleine kamer leek groot

Eenzaam verdriet en liefde

De diepten van de gemengde keel

Het zal slechts een paar seconden stil worden overstemd

op een dag,

Zelfs op het laatste moment van de nacht, zelfs als mijn hart op het punt staat te breken

Ik zocht naar mezelf en huilde

In de diepe duisternis van de duisternis

Ik hoorde je stem

Ik herinnerde me dat, en op het puntje van de gemorste tranen

Wat denk jij ervan?

Denk je steeds meer aan jezelf?

Ik weet zeker dat ze elkaar zo zullen blijven passeren

Het geluid van de tv kan alleen door mij worden gehoord

Herinneringen aan die dag die plotseling naar boven kwamen

Ik was alleen aan het kijken

Tranen, verdriet en liefde

Nooit mengen

Ik duwde iemands gevoelens stevig in mijn borst

op deze manier,

Zelfs op het laatste moment van de nacht, zelfs als mijn hart op het punt staat te breken

Ik huilde zonder mezelf

Moe van de diepe duisternis van de duisternis

Ik zocht naar je stem

Je herinnert je dat en je hebt tranen gemorst

Ik ben benieuwd hoe je er tegenaan kijkt

Denk je dat je ver weg bent en een beetje verwacht?

Gedachten circuleerden rond en veranderden uiteindelijk in de ondergaande zon

Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer mijn gevoelens voor jou onveranderd blijven

Span je borstkas aan Als je elkaar ooit kunt begrijpen

Eenzaam verdriet en liefde

De diepten van de gemengde keel

Het zal slechts een paar seconden stil worden overstemd

op een dag,

Zelfs op het laatste moment van de nacht, zelfs als mijn hart op het punt staat te breken

Ik zocht naar mezelf en huilde

In de diepe duisternis van de duisternis

Ik hoorde je stem

Ik herinnerde me dat, en op het puntje van de gemorste tranen

Wat denk jij ervan?

Denk je steeds meer aan jezelf?