Tes Vanités - Eiffel

Tes vanités n’ont ni de chair, ni de peau

Juste des fast-foods en lisière des ghettos

Minorité doppée aux crâneries torrentielles

Avant le shoot final dans la poubelle

Tes vanités, tes girouettes, tes drapeaux

Le diable est à nos tables

Tête-de-mords-toi-la-queue parvenir à tes fins

Et tenter d’en profiter avant de péter les câbles

Repose, cool, petit humain

Seule la mort sait faire la paix

Ta vie n’est qu’une guerre des vanités

Tes vanités

Et elles nous tirent leurs chapeaux dans le dos

Fallait pas commencer par tout terminer

Assouvir ton orgueil, ta fierté

Et faire feu de tout bois au bucher des vanités

Le coeur de l’histoire est lourd en égo

Le grelot commun du commun des mortels

Des records, des mirages d’or

La misère ordinaire aux frontières du réel

Repose, cool, petit humain

Seule la mort sait faire la paix

Ta vie n’est qu’une guerre des vanités

Tes vanités, qu’elles reposent en paix

Pour de l’amour propre, combien de mains sales

Et se tailler des costards aux frontières des scandales

Tes vanités creusent à toutes fossettes

Dans le miroir aux alouettes

Mes vanités n’ont ni de chair, ni de peau

Juste des flash-balls pour les enfants de fachos

Couvre-toi, couvre-moi, couvre le feu

C’est l’hiver en amour, mais putain, mais bon dieu

Mes vanités n’ont ni de chair, ni de peau

Mes vanités c’est la terre en sanglots

Au boulevard des allongés que ravitaillent les corbeaux

Cool, petit humain

Seule la mort sait faire la paix

Ta vie n’est qu’une guerre des vanités

Repose, cool, je t’aimais pas bien

Mais la mort sait faire la paix

Ma vie n’est qu’une guerre des vanités

Uw ijdelheden hebben geen vlees of huid

Gewoon fastfood aan de rand van de getto's

Minderheid versterkt met hevige branie

Voor de laatste shoot in de prullenbak

Uw ijdelheden, uw windwijzers, uw vlaggen

De duivel zit aan onze tafels

Kop-bij-bij-staart krijg je zin

En probeer ervan te genieten voordat je in paniek raakt

Rust, cool, klein mensje

Alleen de dood kan vrede maken

Je leven is gewoon een ijdelheidsoorlog

jouw ijdelheden

En ze nemen hun petje af voor ons

Had niet moeten beginnen met alles af te maken

Geef toe aan je trots, je trots

En vuur elk hout op de brandstapel van ijdelheden

De kern van het verhaal is zwaar op het ego

De gewone bel van gewone stervelingen

Records, gouden luchtspiegelingen

Gewone ellende aan de grenzen van de werkelijkheid

Rust, cool, klein mensje

Alleen de dood kan vrede maken

Je leven is gewoon een ijdelheidsoorlog

Uw ijdelheden, mogen ze rusten in vrede

Voor zelfrespect, hoeveel vuile handen?

En pakken pakken aan de rand van schandalen

Je ijdelheden graven in alle kuiltjes

In de leeuwerik spiegel

Mijn ijdelheden hebben geen vlees of huid

Flash ballen voor fascistische kinderen

Bedek jezelf, bedek mij, bedek vuur

Het is winter in de liefde, maar godverdomme

Mijn ijdelheden hebben geen vlees of huid

Mijn ijdelheden zijn de aarde in snikken

Aan de boulevard des langgerekte die de kraaien voeren

Cool, klein mensje

Alleen de dood kan vrede maken

Je leven is gewoon een ijdelheidsoorlog

Rust, cool, ik mocht je niet zo goed

Maar de dood weet hoe hij vrede kan maken

Mijn leven is slechts een ijdelheidsoorlog