Mort J'Appelle - Eiffel

Mort, j’appelle de ta rigueur

Qui m’a ma maîtresse ravie

Et n’est pas encore assouvie

Si tu ne me tiens qu’en langueur

Oncques puis n’eut force vigueur

Mais que te nuisait- elle en vie?

Mort, j’appelle de ta rigueur

Qui m’a ma maîtresse ravie

Deux étions et n’avions qu’un cœur

S’il est mort, force est que dévie

Voire, ou que je vive sans vie

Comme les images, par cœur

Mort, j’appelle de ta rigueur

Qui m’a ma maîtresse ravie

Et n’est pas encore assouvie

Si tu ne me tiens qu’en langueur

Dood, ik roep vanuit je strengheid

Wie heeft mijn meesteres verrukt?

En is nog niet tevreden

Als je me alleen in loomheid vasthoudt

Oncques had toen geen kracht

Maar wat heeft ze je kwaad gedaan in het leven?

Dood, ik roep vanuit je strengheid

Wie heeft mijn meesteres verrukt?

Twee waren en hadden maar één hart

Als hij dood is, is kracht die afwijkt

Kijk, waar ik levenloos woon

Like de foto's, uit het hoofd

Dood, ik roep vanuit je strengheid

Wie heeft mijn meesteres verrukt?

En is nog niet tevreden

Als je me alleen in loomheid vasthoudt