Wind the Horn -

When my spirit was roaming among the winter’s fog I saw my grey brother

Wolf

Drinking my blood.

My body lay on the snow, disabled, mortally wounded.

I, the last of the mountain’s clan.

Pursued and wounded by enemies,

Passed away in this place.

I’m still hearing the horn sounding far away, Herds of ravens are

Following

There.

But I can’t get there anymore… I am so far from my burnt home.

Toen mijn geest ronddoolde in de wintermist, zag ik mijn grijze broer

Wolf

Mijn bloed drinken.

Mijn lichaam lag in de sneeuw, invalide, dodelijk gewond.

Ik, de laatste van de clan van de berg.

Achtervolgd en gewond door vijanden,

Overleden in deze plaats.

Ik hoor de hoorn nog steeds ver weg klinken, kuddes raven zijn

In aansluiting op

Daar.

Maar ik kan er niet meer komen... Ik ben zo ver van mijn verbrande huis.