Escale, pt. 2 - Édith Piaf

Le ciel est bleu, la mer est verte

Laisse un peu la f’n?tre ouverte

Le flot qui roule?

l’horizon

Me fait penser?

un gar?

on

Qui ne croyait ni Dieu ni Diable

Je l’ai rencontr?

vers le nord

Un soir d’escale sur un port

Dans un bastringue abominable

L’air sentait la sueur et l’alcool

Il ne portait pas de faux-col

Mais un douteux foulard de soie

En entrant, je n’ai vu que lui

Et mon coeur en fut?

bloui de joie

Le ciel est bleu, la mer est verte

Laisse un peu la f’n?tre ouverte

Il me prit la main sans un mot

Il m’entra?na hors du bistrot

Tout simplement d’un geste tendre

Ce n'?tait pas un compliqu?

Il demeurait le long du quai

Je n’ai pas cherch??

comprendre

Sa chambre donnait sur le port

Des marins souls chantaient dehors

Un bec de gaz, un halo bl?

me

Eclairait le triste r?

duit

Qu’il m'?crasait tout contre lui

Je t’aime

Le ciel est bleu, la mer est verte

Laisse un peu la f’n?tre ouverte

Son baiser me br?

le toujours

Est-ce l?

ce qu’on dit l’amour

Son bateau mouillait dans la rade

Chassant les ombres de la nuit

Au jour naissant il s’est enfui

Pour rejoindre ses camarades

Je l’ai vu monter sur le pont

Et si je ne sais pas son nom

Je connais celui du navire

Un navire qui s’est perdu

Quant au marin

Nul n’en peut plus rien dire

Le ciel est bas, la mer est grise

Ferme la f’n?tre?

la brise

De lucht is blauw, de zee is groen

Laat het raam een ​​beetje open

Het rollende tij?

de horizon

Laat me denken?

een jongen?

wij

Die noch God noch Duivel geloofden?

Ik ontmoette hem?

naar het noorden

Een avond tussenstop in een haven

In een afschuwelijke club

De lucht rook naar zweet en alcohol

Hij droeg geen halsband

Maar een dubieuze zijden sjaal

Toen ik binnenkwam, zag ik hem alleen

En mijn hart lag erin?

verblind van vreugde

De lucht is blauw, de zee is groen

Laat het raam een ​​beetje open

Hij pakte mijn hand zonder een woord te zeggen

Hij sleepte me de bistro uit

Gewoon met een teder gebaar

Het was niet ingewikkeld

Hij woonde langs de kade

ik heb niet gezocht??

begrijpen

Zijn kamer keek uit op de haven

Soulvolle zeelieden zongen buiten

Een gaslicht, een halo bl?

mij

Was het aansteken van de trieste r?

kanaal

Dat hij me allemaal tegen hem verpletterde

Ik houd van je

De lucht is blauw, de zee is groen

Laat het raam een ​​beetje open

Zijn kus br?

altijd

Is dit de

wat ze zeggen liefde

Zijn boot lag voor anker in de haven

Op jacht naar de schaduwen van de nacht

Bij het aanbreken van de dag vluchtte hij

Om zich bij zijn kameraden te voegen

Ik zag hem aan dek komen

En als ik zijn naam niet weet

Ik ken die van het schip

Een schip dat verdwaald is

Wat betreft de zeeman

Niemand kan meer zeggen

De lucht is laag, de zee is grijs

Doe het raam dicht?

De Wind