Миг - Эд Шульжевский

Я никогда не увижу тех глаз, не услышу «привет», тишина промолчит…

Не могу превозмочь одинокую боль, черноглазую ночь…

Льются слова, рвется струна, я тебя знал, и не знал…

Припев:

Миг навсегда оставил метку в черствеющем сердце.

Я жду тебя, все бесполезнее день ото дня.

Где взять ключи от замурованной намертво дверцы?

Их до меня кто-то украл и уже не вернет никогда.

Сочится кровь через кожу мою, давит крепкая злость, отпустил, не догнал…

Как мне быть без нее?

Мне теперь все равно, хоть в раю, хоть в аду…

Льются слова, рвется струна, я тебя знал, и не знал, что будет так печально.

Припев:

Миг навсегда оставил метку в черствеющем сердце.

Я жду тебя, все бесполезнее день ото дня.

Где взять ключи от замурованной намертво дверцы?

Их до меня кто-то украл и уже не вернет никогда.

Миг навсегда оставил метку в черствеющем сердце.

Я жду тебя, все бесполезнее день ото дня.

Где взять ключи от замурованной намертво дверцы?

Их до меня кто-то украл и уже не вернет никогда.

Ik zal die ogen nooit zien, ik zal nooit "hallo" horen, de stilte zal stil blijven...

Ik kan de eenzame pijn niet overwinnen, de nacht met zwarte ogen...

Woorden stromen, er breekt een touwtje, ik kende je, en wist niet...

Refrein:

Het moment heeft voor altijd een stempel gedrukt in het oude hart.

Ik wacht op je, met de dag meer en meer nutteloos.

Waar kan ik de sleutels van de ingemetselde deur krijgen?

Iemand heeft ze voor mij gestolen en zal ze nooit meer teruggeven.

Bloed sijpelt door mijn huid, sterke woede drukt, laat los, haalde niet in...

Hoe kan ik zonder haar zijn?

Nu kan het me niet schelen, zelfs niet in de hemel, zelfs niet in de hel...

Woorden stromen, een touwtje breekt, ik kende je, en wist niet dat het zo verdrietig zou zijn.

Refrein:

Het moment heeft voor altijd een stempel gedrukt in het oude hart.

Ik wacht op je, met de dag meer en meer nutteloos.

Waar kan ik de sleutels van de ingemetselde deur krijgen?

Iemand heeft ze voor mij gestolen en zal ze nooit meer teruggeven.

Het moment heeft voor altijd een stempel gedrukt in het oude hart.

Ik wacht op je, met de dag meer en meer nutteloos.

Waar kan ik de sleutels van de ingemetselde deur krijgen?

Iemand heeft ze voor mij gestolen en zal ze nooit meer teruggeven.