Suffocating the Bloom - Echolyn

I feel that I’m always sawing through the branch

That I’m sitting on, I hope it will never break free

But I know that my cut’s not the real problem here

It’s a cancer that’s in the body of this tree

And all the boughs will break and all the leaves will crumble

If they’re not allowed to grow

They’ll surely fall to be swept away

And the bloom will feel the rake

When the blossom takes it’s tumble

If they’re not allowed to grow they’ll surely fall

A flower must have sunlight like a song must be heard

The ego needs an audience for the id to be stirred

But if we sell for the sake of sales

And those that want to buy

Are we playing for ourselves or just acting out a lie?

Life is far too simple for our lives to be complex

We take things like God, love, and life

And pile them in our human mess

We suffocate the bloom with man-made walls and fences

We suffocate the bloom with false righteousness

Ik heb het gevoel dat ik altijd door de tak zaag

Waar ik op zit, ik hoop dat het nooit zal loskomen

Maar ik weet dat mijn snit hier niet het echte probleem is

Het is een kanker die in het lichaam van deze boom zit

En alle takken zullen breken en alle bladeren zullen afbrokkelen

Als ze niet mogen groeien

Ze zullen zeker vallen om te worden weggevaagd

En de bloei zal de hark voelen

Wanneer de bloesem neemt, tuimelt hij

Als ze niet mogen groeien, zullen ze zeker vallen

Een bloem moet zonlicht hebben zoals een lied gehoord moet worden

Het ego heeft een publiek nodig om de id te laten beroeren

Maar als we verkopen omwille van de verkoop

En degenen die willen kopen

Spelen we voor onszelf of doen we gewoon een leugen?

Het leven is veel te eenvoudig om ons leven complex te maken

We nemen dingen als God, liefde en leven

En stapel ze in onze menselijke puinhoop

We verstikken de bloei met kunstmatige muren en hekken

We verstikken de bloem met valse gerechtigheid