In Every Garden - Echolyn

In every garden

In every row and aisle

There always seems to be too many weeds

Throughout the fields

All rampant, random, and wild

There always seems to be too many weeds

I never thought much of the garden

Until the things I loved were choked

I never thought much of the field

Until the nightshade cut my legs

I’d hesitate and second guess my way

In my garden

I know what I like and I like what I grow

And I’ll pull out all the cull and leave the things I desire

And in the field where everything grows

And the mower never mows

I’ll stomp on what I want to

And cherish the things I desire

I built a wall around my garden

When people started telling me what to grow

It’s cold and callous and casts a heavy shadow

Over the fields I choose to call my own

I hate the wall and its selfish display

My garden becoming sterile in it’s pretentiousness

My direction lost in shallow righteousness

Suffocating the bloom… and every blossom

In elke tuin

In elke rij en gangpad

Er lijkt altijd te veel onkruid te zijn

Door de velden

Allemaal ongebreideld, willekeurig en wild

Er lijkt altijd te veel onkruid te zijn

Ik heb nooit veel aan de tuin gedacht

Totdat de dingen waar ik van hield verstikt waren

Ik heb nooit veel aan het veld gedacht

Tot de nachtschade mijn benen sneed

Ik zou aarzelen en twijfelen op mijn manier

In mijn tuin

Ik weet wat ik leuk vind en ik hou van wat ik kweek

En ik zal al het ruimen eruit halen en de dingen achterlaten die ik verlang

En in het veld waar alles groeit

En de maaier maait nooit

Ik stamp op wat ik wil

En koester de dingen die ik verlang

Ik heb een muur om mijn tuin gebouwd

Toen mensen me begonnen te vertellen wat ik moest kweken

Het is koud en ongevoelig en werpt een zware schaduw

Over de velden die ik kies om de mijne te noemen

Ik haat de muur en zijn egoïstische vertoning

Mijn tuin wordt steriel in zijn pretentie

Mijn richting verloren in oppervlakkige gerechtigheid

De bloei verstikken... en elke bloesem