Empyrean Views - Echolyn

They found the steppe and sang its song

Some settled in or just moved along

In isles between the markers they go

On the left rose a sign that the end was near

It said, «Repent or burn and thank God it’s HERE!»

2001 resurrected dead on planet Jupiter!

(Pre-Chorus)

Everyone’s purchased a place to go

With the clearest view and the bargain low

The buildings end here where the walls crumble down

They usher in the isles of stones between the bones and places they’ve travelled

The train ignites across the view

The faces blur and all of you rocket by

Rocket by with places to go

Aeronautic distant diamonds burst

Like morning stellar universe

Leaving little scars in the great blue sky

Find your way;

one step further, one step further

Walking into the sun where the day had begun

They moved past the routine and fear, along a coast of never knowing

Well, have they fallen off the edge of the world?

Or did the sea swell up to swat every one of them away?

There’s a longing in those hearts that calls

It calls for a destination

We call to the destination

It calls for a destination

Engage for the destination

The sky is a changing window

A firmament that cuts off empyrean views of light and wheels of fire

The Sun and Moon and Stars are markers

Finding our way through impermanence

And all they have is one step further, finding a way, our way

The places they’ve gone, that we’ve been, and we’ll go

Ze vonden de steppe en zongen zijn lied

Sommigen hebben zich gevestigd of zijn net verhuisd

In eilanden tussen de markeringen gaan ze

Aan de linkerkant stond een teken dat het einde nabij was

Er stond: "Bekeert u of verbrandt en dank God dat het HIER is!"

2001 dood herrezen op planeet Jupiter!

(Pre refrein)

Iedereen heeft een plek gekocht om naartoe te gaan

Met het duidelijkste zicht en het koopje laag

De gebouwen eindigen hier waar de muren afbrokkelen

Ze luiden de stenen eilanden in tussen de botten en plaatsen waar ze hebben gereisd

De trein ontsteekt over het uitzicht

De gezichten vervagen en jullie schieten allemaal voorbij

Schiet voorbij met plaatsen om naartoe te gaan

Aeronautische verre diamanten barsten

Zoals het sterrenuniversum in de ochtend

Kleine littekens achterlatend in de grote blauwe lucht

Je weg vinden;

een stap verder, een stap verder

Wandelen in de zon waar de dag was begonnen

Ze gingen voorbij de routine en angst, langs een kust van nooit weten

Welnu, zijn ze van de rand van de wereld gevallen?

Of is de zee opgezwollen om ze allemaal weg te meppen?

Er is een verlangen in die harten die roept

Het vraagt ​​om een ​​bestemming

We bellen naar de bestemming

Het vraagt ​​om een ​​bestemming

Ga voor de bestemming

De lucht is een veranderend venster

Een uitspansel dat vergezichten op licht en wielen van vuur afsnijdt

De zon en de maan en de sterren zijn markeringen

Onze weg vinden door vergankelijkheid

En alles wat ze hebben is een stap verder, een manier vinden, onze manier

De plaatsen waar ze zijn geweest, waar we zijn geweest, en we zullen gaan