Ballet for a Marsh - Echolyn

Her dance a fluid easy grace

Like resting in the palm of God

She moves in silent circles, mine is sore to watch

Almost comical at times

Such movements unlike habits are not natural for me

Myself and I are happy wearing our head the way it is

She primps to her own reflection

She to be a queen

And I labeled decoy draw attention from her beauty

For this she snubs and circles me in spite

Pirouettes, lands like a feather on the calm of the lake

Without a sound she takes flight again

And again the chatter starts about her

Lack of social grace as she mingles with the common breeds

I am quite the jester, she more the prude

With neck-high buttons fastened tight

As if to ward off any sign of laughter

I am many shades;

she just black and white

It’s not her fault, we’ve made her what she is

If she’d get the hint, she’d take off in a huff

She’d always had a mind to leave

I’m happy with my home here in the marsh

Haar dans een vloeiende, gemakkelijke gratie

Zoals rusten in de palm van God

Ze beweegt in stille kringen, de mijne is pijnlijk om naar te kijken

Soms bijna komisch

Dergelijke bewegingen in tegenstelling tot gewoonten zijn niet natuurlijk voor mij

Ik en ik zijn blij om ons hoofd te dragen zoals het is

Ze kruipt naar haar eigen spiegelbeeld

Ze wordt een koningin

En ik noemde decoy de aandacht trekken van haar schoonheid

Hiervoor snauwt ze me af en omcirkelt ze me ondanks

Pirouettes, landt als een veer op de rust van het meer

Zonder geluid vliegt ze weer

En weer begint het geklets over haar

Gebrek aan sociale gratie als ze zich vermengt met de gewone rassen

Ik ben nogal de nar, zij meer de preutse

Met nek-hoge knopen strak vastgemaakt

Alsof om elk teken van lachen af ​​te weren

Ik ben vele tinten;

ze is gewoon zwart en wit

Het is niet haar schuld, we hebben haar gemaakt tot wat ze is

Als ze de hint zou krijgen, zou ze er meteen vandoor gaan

Ze had altijd al het idee gehad om te vertrekken

Ik ben blij met mijn huis hier in het moeras