Libélula - Eaux

O ventre estampa a boca

Você louca sem chegarmos em marte ainda

Sem procurar uma saída

Mergulhando na saliva

Idas, vindas, trocas, voltas

Notas mortas, drogas viram costas

Conto notas, fecham portas, abrem novas rotas

Sinto a vontade no olhar

Abandono a completude pra te ter

Funcionalidade do sofá

Vou criar um outro mundo pra você

Sigo procurando a vida 100% nova

Mesmo sem achar as chaves para as suas portas

Agora me diz como se sente?

Podendo viver tudo intensamente

E eu só te vejo agora raramente

Me diz se o que eu sinto mudou o que você sente

Veja!

Abram-se os olhos

Beija!

fecham-se as bocas

Sejam Menos crueis!

sejam menos crueis!

Ouço na ferida aquela pureza

Você me encontrou aqui

Perto dessa tristeza

E o que você viu em mim

É minha fortaleza

A lagrima estampa o rosto

Novo dia posto, gosto

Retrocesso, verso impresso

No horizonte finda o teto

Reto nos meus pensamentos

Tento sempre, invento quase tudo

No meu mundo novo, novas são as vozes

Que fluem pela mente livre, de corpo e alma

Na jornada pela celebre causa de tornar

A vida leve

Mistério

Mesmo sem achar as chaves para as suas portas

De buik drukt de mond af

Je bent gek, we hebben Mars nog niet bereikt

Zonder een uitgang te zoeken

Dompelen in speeksel

Komen, gaan, ruilen, draaien

Dode notities, drugs keren hen de rug toe

Ik tel biljetten, ze sluiten deuren, ze openen nieuwe wegen

Ik voel me comfortabel in de ogen

Ik verlaat de volledigheid om jou te hebben

Functionaliteit van de bank

Ik zal een andere wereld voor je creëren

Ik ben nog steeds op zoek naar een 100% nieuw leven

Zelfs zonder de sleutels van de deuren te vinden

Vertel me nu hoe je je voelt?

Intens kunnen leven

En ik zie je nu nog maar zelden

Vertel me of wat ik voel, heeft veranderd wat jij voelt

Kijken!

Open je ogen

Kus!

monden zijn gesloten

Wees minder wreed!

wees minder wreed!

Ik hoor die zuiverheid in de wonde

Je hebt me hier gevonden

Dicht bij dit verdriet

En wat zag je in mij

Het is mijn fort

Tranen drukken op het gezicht

Nieuwe dagpost, ik vind het leuk

Achteruit, teruggedrukt

Aan de horizon eindigt het plafond

Recht in mijn gedachten

Ik probeer het altijd, ik verzin bijna alles

In mijn nieuwe wereld zijn nieuw de stemmen

Die stromen door de vrije geest, lichaam en ziel

Op reis voor het gevierde doel van het maken

het lichte leven

Mysterie

Zelfs zonder de sleutels van de deuren te vinden