Ylem -

From nothing into a universe

Infinitesimal patterns coalesce on shapes

The infant moan can be heard no more

And the primordial shine is ultimately far away-

A star bleeds the raw wealth

In paternal chant

Can’t tell apart myself from the light

And the light from the shade

The chasm hums a rough melody

In tones I deafly chase

A brooding wreath rocks outside the door

Welcoming chaos to convert on plain

The feast sees no end

And no beginning is at sight

Just the flow, just a drift

Gliding from day into night

Planets like seeds, clouds in bloom

Where the prodigal matter engulfs its own guts

A spiral of everything

A song that no one can sing

Coming from nowhere

Overshadowing sphere

Before all what is all?

The summer is not the fall?

The feast sees no end

And no beginning, no day and no night

Van niets naar een universum

Oneindig kleine patronen smelten samen tot vormen

Het kreunen van de baby is niet meer te horen

En de oorspronkelijke glans is uiteindelijk ver weg-

Een ster laat de rauwe rijkdom bloeden

In vaderlijke gezangen

Kan mezelf niet onderscheiden van het licht

En het licht uit de schaduw

De kloof neuriet een ruige melodie

Op toon jaag ik doof op

Een broeierige krans schommelt voor de deur

Gastvrije chaos om gewoon te converteren

Er komt geen einde aan het feest

En er is geen begin in zicht

Alleen de stroom, gewoon een drijfveer

Zweefvliegen van dag in nacht

Planeten zoals zaden, wolken in bloei

Waar de verloren zaak zijn eigen ingewanden overspoelt

Een spiraal van alles

Een lied dat niemand kan zingen

Komt uit het niets

Overschaduwende bol

Wat is alles?

De zomer is niet de herfst?

Er komt geen einde aan het feest

En geen begin, geen dag en geen nacht