Tactile Haven -

Don’t give up light

Just one second and it will not be here

Don’t give up light

Don’t leave it alone

For your duties can wait

And the time is at run

Close your eyes, them all at once

The useless in you won’t be, no more

Whisper to yourself with all of your throats

Caress gently the fleeing air full of lies

You burn today in a helium haven

Inexistent, without mass, just a solid field

Drink the wine that disappears

Like a fish into the core of you, soulless spirit

Look the streets, they don’t exist

The working mobs are nothing but wish — feel

Made of timeless work of art

Your body lives more than time itself

Hopelessly infinite

So let yourself go

Don’t give up light

Just one second and it will not be here

Don’t give up light

Don’t leave it alone

For your duties can wait

And the time is at run

I think I can’t believe

The minor part of me is my actual be

Hide from your soul

It’ll find you as it exist as much as you

Open your mind, a bit at a time

Broad your thoughts and spread it out like dye

Even so you’ll die

Just one second and will not be here

Reach as high as your arms can go

Even if you’ll just scratch your grave

Geef het licht niet op

Nog een seconde en hij is er niet

Geef het licht niet op

Laat het niet alleen

Voor uw taken kan wachten

En de tijd is lopen

Sluit je ogen, allemaal tegelijk

Het nutteloze in jou zal niet meer zijn

Fluister tegen jezelf met je hele keel

Streel zachtjes de vluchtende lucht vol leugens

Je brandt vandaag in een heliumparadijs

Bestaat niet, zonder massa, alleen een effen veld

Drink de wijn die verdwijnt

Als een vis in de kern van jou, zielloze geest

Kijk in de straten, ze bestaan ​​niet

De werkende mobs zijn niets anders dan wensen — voelen

Gemaakt van tijdloos kunstwerk

Je lichaam leeft meer dan de tijd zelf

Hopeloos oneindig

Dus laat je gaan

Geef het licht niet op

Nog een seconde en hij is er niet

Geef het licht niet op

Laat het niet alleen

Voor uw taken kan wachten

En de tijd is lopen

Ik denk dat ik niet kan geloven

Het kleine deel van mij is mijn werkelijke wezen

Verberg je voor je ziel

Het zal je vinden zoals het bestaat, net zo veel als jij

Open je geest, beetje bij beetje

Verruim je gedachten en verspreid ze als kleurstof

Toch ga je dood

Slechts één seconde en zal er niet zijn

Reik zo hoog als je armen kunnen gaan

Zelfs als je gewoon je graf krabt