Дыши - ДуША

В руке моей обрывок сна,

Глоток воды, и в нем — луна.

Ты далеко, ты не со мной,

Ты за дождем, ты за стеной.

Я на стене рисую дверь,

Ты говоришь мне: — «Не теперь».

Расстались мы, остались сны.

Мне до тебя, как до луны.

Бесконечность, бесконечность…

Вернись ко мне.

Дожди в Москве.

Как слезы, капли на стекле.

Под серым небом ни души.

Душа, как рыба на песке:

На выдох — боль,

На вдох — любовь.

Дыши.

Смеется фото на стене,

Смеется дождь, а я в огне.

Сквозь темноту, как луч лети.

Нам по пути, нам по пути.

В бесконечность, в бесконечность…

Вернись ко мне.

Дожди в Москве.

Как слезы, капли на стекле.

Под серым небом ни души.

Душа, как рыба на песке:

На выдох — боль,

На вдох — любовь.

Дыши.

In mijn hand is een stukje slaap,

Een slokje water, en daarin is de maan.

Je bent ver weg, je bent niet bij mij,

Je staat achter de regen, je staat achter de muur.

Ik teken een deur aan de muur,

Je zegt me: "Niet nu."

We gingen uit elkaar, dromen bleven.

Ik ben aan jou, zoals aan de maan.

Oneindigheid, oneindig...

Kom bij me terug.

Regen in Moskou.

Als tranen, druppels op glas.

Geen ziel onder de grijze lucht.

De ziel is als een vis in het zand:

Bij uitademing - pijn,

Adem in - liefde.

Ademen.

Lachende foto aan de muur

De regen lacht, en ik sta in brand.

Vlieg door de duisternis als een straal.

We zijn onderweg, we zijn onderweg.

Tot in het oneindige, tot in het oneindige...

Kom bij me terug.

Regen in Moskou.

Als tranen, druppels op glas.

Geen ziel onder de grijze lucht.

De ziel is als een vis in het zand:

Bij uitademing - pijn,

Adem in - liefde.

Ademen.